ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ

ΤΟ ΑΙΜΟΣ BLOG ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΤΟ ΕΤΟΣ 2017 ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ



Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».Δεν είναι κακό να μην αισθάνεται κανείς Έλληνας, όπως και να πιστεύει άκριτα, όπου αυτός θέλει, τόσα δισεκατομμύρια άνθρωποι άλλωστε το κάνουν αυτό, κακό είναι να διαστρεβλώνει την αλήθεια με ανύπαρκτες γνώσεις και ψεύδη! ”Το πολιτικό σύστημα θριαμβεύει επειδή είναι μια ενωμένη μειοψηφία που ενεργεί εναντίον μιας διαιρεμένης πλειοψηφίας.”

Τα κόμματα αντανακλούν κοινωνικές πραγματικότητες και ιδεολογικές αφετηρίες. Και μονάχα όταν η ίδια η κοινωνία τα απορρίψει, περνούν στην Ιστορία.

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Καταγγελία Πυροσβέστη!....Δεν έχουμε να πιούμε νερό, η Χρυσή Αυγή έστειλε πολλές παλέτες και δεν μας τις δίνουν επειδή τις στέλνει η Χρυσή Αυγή!



Καταγγελία Πυροσβέστη που προτιμά να κρατήσει την ανωνυμία του. Είναι πραγματικά ανατριχιαστικά όσα καταγγέλλει:

«Φίλε Στεφανε είμαι πυροσβέστης!
Δεν έχουμε να πιούμε νερό ,η Χρυσή Αυγή έστειλε πολλές παλέτες και δεν μας τις δίνουν επειδή τις στέλνει η Χρυσή Αυγή!

Δεν αντέχουμε άλλο χωρίς νερό!
Θα Πίνουμε από...
τα βυτιοφόρα σε λίγο!
Δεν λειτουργεί τίποτα!

Θέλουμε τώρα τα νερά που έστειλαν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής!»

Οι καταγγελίες δεν σταματούν εδώ. Διαβάστε μία ακόμα από πυροσβέστη που παλεύει με τις φωτιές:

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΕΡΑ ΝΑ ΠΙΟΎΜΕ ΠΑΘΑΊΝΟΥΜΕ ΑΦΥΔΑΤΩΣΗ ΟΙ ΠΥΡΟΣΒΈΣΤΕΣ

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΦΟΡΤΗΓΟ ΜΕ ΝΕΡΑ ΑΠΟ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΑ ΔΙΝΟΥΝ!

Καταγγελίες που οφείλουν να ερευνηθούν από κάποιον εισαγγελέα.

Διότι αν ισχύει κάτι τέτοιο, αποτελεί μία εγκληματική ενέργεια κατά των ηρώων πυροσβεστών που χώνονται μέσα στις φλόγες για να σώσουν ότι έχει απομείνει.

ΤΟ ΝΕΡΟ 
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ, ΑΛΗΤΕΣ


ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ-ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ: ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ! 
ΓΕΛΑΝΕ ΠΑΝΩ ΣΤ’ ΑΠΟΚΑΪΔΙΑ!

Εμφανίστηκε (την τέταρτη ημέρα των καταστροφικών πυρκαγιών…) ο… χαμένος πρωθυπουργός της μνημονιακής Μπανανίας μας –λόγω της κατακραυγής του κόσμου- κι επισκέφθηκε τα καμένα. 

Και για να αποδείξει ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου, ποζάρισε χαμογελαστός, λες και ήταν σε πανηγύρι! Ομοίως και οι παρατρεχάμενοι της ομήγυρης! Αλήθεια, πόση ανευθυνότητα και πόση 
αναισθησία πρέπει να έχει ο «πρώτος πολίτης της χώρας», για να γελάει πάνω από τ’ αποκαΐδια;

Αλλά, θα μας πείτε, αυτός περνάει γελώντας ηλίθια ολόκληρα Μνημόνια που «καίνε» το σύνολο του ελληνικού λαού. Για μερικές χιλιάδες στρέμματα που κάηκαν θα κλάψει;


Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

«ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΜΠΡΗΣΜΩΝ»: ΤΟΣΟ ΠΑΛΙΟ, ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ!


Αυτή η ιστορία με τους «εμπρηστές», είναι πολύ παλιά. Όσο και η ανικανότητα των κυβερνώντων της σάπιας μεταπολίτευσης!

Κάθε καλοκαίρι, όταν οι φωτιές έκαιγαν τη χώρα, έβγαιναν οι «αρμόδιοι» – αναρμόδιοι και κατήγγειλαν ότι υπάρχει «οργανωμένο σχέδιο εμπρησμών». Πιστεύοντας, ότι έτσι απαλλάσσονται από τις ευθύνες τους!

Δεν είναι λοιπόν καθόλου πρωτότυποι οι «παράγοντες του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και του κρατικού μηχανισμού δασοπυρόσβεσης», που καταγγέλλουν υποκριτικά «σχέδια εμπρησμών» από αγνώστους και με άγνωστους σκοπούς, πίσω από το μπαράζ των καταστρεπτικών πυρκαγιών που εκδηλώνονται τις τελευταίες ώρες.

Αν πρόκειται για εμπρηστές, αφήστε τα λόγια σύντροφοι ανευθυνοϋπεύθυνοι και τραβάτε πιάστε τους! Κι αυτή δική σας δουλειά είναι, αλλά δεν την κάνετε!

 _ Αλήθεια, πότε άρχισε αυτό το «βιολάκι» των εμπρησμών, κάθε χρόνο; Το φαινόμενο ήρθε μαζί με την μεταπολίτευση, όταν δηλαδή άρχισε να διαλύεται το οργανωμένο κράτος!
 
Και γιατί άραγε δεν σημειώνονταν εμπρησμοί κατά τη διάρκεια της «επάρατης χούντας»; Γιατί υπήρχε στη χώρα Νόμος και Τάξη!


Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

ΗΤΑΝ ΠΡΩΙ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.........4Η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936

ΚΑΛΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ, 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ 

ΣΤΗΝ 

ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ (ΒΙΝΤΕΟ)


Καλό, ευλογημένο, ελληνικό, ορθόδοξο και εθνικιστικό μήνα Αύγουστο. 



Τα πράματα δεν βαδίζουν καθόλου καλά, τόσο στο ελληνικό όσο και στο διεθνές πεδίο. Λουκέτα πολλά στην ελληνική επιχειρηματικότητα και καθίζηση μεθοδευμένη στην παντελώς ανύπαρκτη εθνική οικονομία. 



Αναφορές στην ασφυξία ρευστότητας και την απειλή τής χρεοκοπίας. Και στο βάθος οι ερχόμενες Κάρτες τού Πολίτη, ως διαρκής οικονομικός δεσμοφύλακας τού Έλληνα στο δρόμο για το χάραγμα τής αντίχριστης παγκοσμιοποίησης. Και στο παγκόσμιο σκηνικό ο τρίτος ναός τού Σολομώντα και το βιομετρικό τσιπάκι. Ασκήσεις Τούρκων εντός ελληνικών υδάτων σ’ ένα ψευτορωμέϊκο που παρέχει τα πάντα σε λαθρογυρολόγους και έριδες των γυάλινων «μεγάλων δυνάμεων.

Όχι, δεν με λυπούν όλα τούτα. Όχι, δεν με φοβίζουν όλα τούτα. Με χαροποιούν και με δυναμώνουν. Η εργασία μου για να φτιάξω την ελληνική φυλή όπως τη θέλω έχει γόνιμο έδαφος. 

Διότι ο ελληνορθόδοξος εθνικοσοσιαλισμός μου θεριεύει μέσα μου, ώστε να βαδίσω στα χνάρια τρανών προγόνων για μια ακόμη καλύτερη Ελλάδα. Ο Ιωάννης Μεταξάς βημάτισε στο εργατικό και πολεμικό κράτος του Ελληνικού Έθνους. Κι εμείς συνεχίζουμε με το απόλυτο εργατικό, πολεμικό, λαϊκό, φυλετικό και πανίσχυρο ελληνικό κράτος, με την ορθοδοξία, τον πολιτισμό και τη δύναμη στην κορυφή τής οικουμένης.

Σπυρίδων Καραχάλιος


Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

«ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ», ΣΚΑΣΤΕ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣΤΕ!

«Χαμογελαστά πρόσωπα» βλέπει όπου κοιτάζει ο Τσίπρας, όπως είπε στην πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη.

Αλλά, ακόμα κι όσοι πληρούν τις προϋποθέσεις της… ευτυχίας, θα πάψουν συντόμως να είναι χαμογελαστοί, γιατί έρχεται η ώρα της πληρωμής. Ή μάλλον των πληρωμών, γιατί είναι πολλές!

Αύριο, λοιπόν, τελειώνει η διορία της πληρωμής της 1ης δόσης του φόρου εισοδήματος για 2,5 εκατομμύρια φορολογούμενους, που τους βγήκε χρεωστικό εκκαθαριστικό! Οι δόσεις είναι τρεις – Ιούλιο, Σεπτέμβριο και Νοέμβριο. 

Έπονται οι αγρότες, που θα πληρώσουν σε δύο δόσεις τον φόρο (μέχρι 29 Σεπτεμβρίου την πρώτη και έως 30 Νοεμβρίου τη δεύτερη) εάν το εκκαθαριστικό τους θα εκδοθεί πριν το τέλος Σεπτεμβρίου. Αν καθυστερήσει και άλλο, θα πληρώσουν ολόκληρο τον φόρο σε μία δόση, έως το τέλος Νοεμβρίου.

Από τον Σεπτέμβριο θα αρχίσουν και οι πληρωμές του ΕΝΦΙΑ (3 δισ. ευρώ σε 6 μήνες έως τον Ιανουάριο. Οι έμποροι και οι επαγγελματίες έχουν επιπλέον να καταβάλλουν ΦΠΑ και ασφαλιστικές εισφορές του ΕΦΚΑ, ενώ τον Δεκέμβριο οι ιδιοκτήτες οχημάτων θα πληρώσουν και πάνω από 1 δισ. για τα τέλη κυκλοφορίας του 2018.

Μετά απ’ όλα αυτά, όποιος δει χαμογελαστό πρόσωπο, να μας… γράψει!

ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΣΟ ΧΡΟΝΟ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΕΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑΜΕΙΑ!

Aυτό άλλοστε μς λέει και η ετήσια μελέτη του ΚΕΦΙΜ για την Ημέρα της Φορολογικής Ελευθερίας.

Σύμφωνα με αυτήν, λοιπόν, οι Έλληνας δουλεύουν 203 ημέρες ή εφτά μήνες το χρόνο μόνο και μόνο για να πληρώνουν την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. 

Δηλαδή, από την αρχή του χρόνου μέχρι και τις 22 Ιουλίου δουλεύουμε για να πληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας προς τομνημονιακόκράτος και από τις 23 Ιουλίου, για τον εαυτό μας και τις οικογένειές μας!

Αυτά ισχύουν για το τρέχον έτος, κι εδώ ισχύει το «κάθε πέρσι και καλύτερα», καθώς οι φορολογικές υποχρεώσεις για το 2016 απαιτούσαν εργασία 188 ημερών. Ενώ, εάν γυρίσουμε δέκα χρόνια πίσω, στο 2007, για τον ίδιο λόγο χρειαζόμασταν εργασία περίπου 130 ημερών.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν βεβαίως, εξαιτίας των συνεχών αυξήσεων φόρων και εισφορών, λόγω των Μνημονίων, παλιών και νέων! Κι αν δεν αλλάξει τίποτα, στο τέλος θα καταλήγουμε να δουλεύουμε 12 μήνες το χρόνο, θυσία στον Μολώχ των Μνημονίων!

TO ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ 
ΧΡΕΩΣΕ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΕ 
ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ!

Πάνω από 1 τρις ευρώ πέταξε η Ευρώπη στην Κολομβία των Βαλκανίων

Στα 35 χρόνια συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή οικογένεια, η Ελλάδα δέχθηκε 600 δισεκατ. ευρώ επιδοτήσεις, 290 δισεκατ. ευρώ δάνεια αποφυγής πτωχεύσεως, 100 δισεκατ. ευρώ κούρεμα χρέους, 3 δισεκατ. ευρώ σταθεροποιητικά δάνεια και 13 δισεκατ. ευρώ αναπτυξιακά δάνεια


Για να μπορέσει να λειτουργήσει το αστικό κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα (έστω και αν αυτό είναι ολιγαρχικό), χρειάζεται να πατάει σε ένα υπόβαθρο ισχυρής αστικής βιομηχανικής κοινωνίας με εθνικούς καπιταλιστές και ισχυρό ανεξάρτητο “εργατικό” κίνημα.

Τέτοιες προϋποθέσεις δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν στην Ελλάδα (όπως υπήρξαν τουλάχιστον στο παρελθόν στη Δ. Ευρώπη, που είναι και το λίκνο αυτού του συστήματος) γι’ αυτό και το ελληνικό κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα, από την αρχή της εφαρμογής του, αυτονομήθηκε από την κοινωνία με διάφορα τεχνάσματα και συνταγματικούς θεσμούς και κατέληξε σε ένα απλά «κλεπτοκρατικό» σύστημα που κατέτρωγε και σπαταλούσε τα δανεικά και χρέωνε την ανήμπορη να αντιδράσει διασπασμένη και διχασμένη τεχνητά κοινωνία. 


Ορίστε και η απόδειξη σε αριθμούς:

Όταν έπεσε η επταετία, το δημόσιο χρέος ήταν 24,7% του ΑΕΠ. 

Μετά την πτώση της χούντας και την επαναφορά του κοινοβουλευτικού πολιτικού συστήματος, έχουμε:

1. Περίοδος Κωνσταντίνου Καραμανλή 1975-1981 το δημόσιο χρέος ανέβηκε στο 34,5% του ΑΕΠ.

2. Περίοδος Ανδρέα Παπανδρέου 1981-1988, ανέβηκε στο 66,8% του ΑΕΠ.

3. Περίοδος κυβερνήσεων συνεργασίας (Τζανετάκη και Ζολώτα) 1989-1990, ανέβηκε στο 69,9% του ΑΕΠ.

4. Περίοδος Κωνσταντίνου Μητσοτάκη 1990-1993, εκτοξεύτηκε στο 111,6% του ΑΕΠ.

5. Περίοδος Ανδρέα Παπανδρέου 1994-1995, κατέβηκε στο 110,1% του ΑΕΠ.

6. Περίοδος Κωνσταντίνου Σημίτη 1996-2003, κατέβηκε στο 107,8% του ΑΕΠ.

7. Περίοδος Κώστα Καραμανλή 2004-2008, ανέβηκε στο 115% του ΑΕΠ.

8. Περίοδος Γιώργου Παπανδρέου 2009-2010 (πριν το μνημόνιο), ανέβηκε στο 129,7% του ΑΕΠ, μόνο σε τρεις μήνες!!!!

9. Περίοδος μνημονιακή (Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήμου, Πικραμένου, Α. Σαμαρά) 2010-2013 εκτοξεύτηκε στο 175% του ΑΕΠ, ΠΑΡΑ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΤΑ 53%!!!!!!!


Τι λέτε λοιπόν τώρα; Είναι ή όχι υπεύθυνο για τη χρεοκοπία 


της χώρας το διαπλεκόμενο κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα, το οποίο, μη έχοντας κοινωνικά ταξικά ερείσματα, στηρίζεται μόνο στη διαπλοκή και στην εκλογική πελατεία, τις οποίες πρέπει να ταϊζει συνεχώς για να επιβιώνει; 

Σήμερα, που ο κύκλος των δανεικών έσπασε, το ίδιο αυτό πολιτικό σύστημα δείχνει το εντελώς ανάλγητο και αντιλαϊκό πρόσωπό του, προκειμένου να επιβιώσει το ίδιο, αδιαφορώντας πλήρως για την κοινωνία, την οποία χρεοκόπησε.

Μόνη λύση για τον ελληνικό λαό, που επί 200 σχεδόν χρόνια ζει σε έναν ιδιότυπο πολιτικό ραγιαδισμό, κάτω από πολιτικούς κοτζαμπάσηδες, είναι η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ αυτού του πολιτικού συστήματος. 

Ακόμη και σήμερα, συνεχίζουν το θέατρο των δήθεν διαπραγματεύσεων με τους ξένους τοκογλύφους. 

Η «λογική συμφωνία» που διαφημίζουν αφορά νέα αιματηρά μέτρα λιτότητας και ύφεσης. Μοναδική λύση για τη χώρα μια εθνική ηγεσία που θα διαγράψει το παράνομο χρέος και θα στραφεί στον πρωτογενή τομέα παραγωγής.

ΙΖΟΛΑ – ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΦΩΚΙΔΟΣ – ΚΛΩΣΤΗΡΙΑ ΦΙΛΙΑΤΩΝ – ΒΙΟΑΛ – ΒΑΜΒΑΚΟΥΡΓΙΑ – ΕΛΒΟ – ΦΟΣΦΩΡΙΚΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ – ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΑΒΑΛΑΣ – ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ – ΒΙΑΜΥΛ – ΠΙΤΣΟΣ – ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΛΑΣ – HELLENIC STEEL – ΕΝΔΥΜΑΤΑ ΡΕΤΣΙΝΑ – ΤΕΞΑΠΡΕΤ – ΒΙΛΚΑ – ΕΣΚΙΜΟ – ΥΦΑΝΕΤ – ΣΟΚΟΛΑΤΟΠΟΙΪΑ ΦΛΟΚΑ – ΕΛΒΙΕΛΑ – ΒΙΟΠΛΑΣΤ – ΝΤΡΕΣΚΟ – ΒΕΣΟ – ΜΑΝΤΙΣΟΝ – ΠΕΤΖΕΤΑΚΙΣ – ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ – ΠΥΡΚΑΛ – ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΑΙΓΙΟΥ – BODYLINE – ΦΙΛΚΕΡΑΜ JOHNSON – ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΘΡΑΚΗΣ DIANA – DELICA – ΦΛΩΡΑ – ΚΕΡΑΜΟΠΟΙΪΑ ΚΑΤΣΙΚΗΣ – ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ – ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ – ΚΕΡΑΝΗΣ – SATO – ΑΓΝΟ – ALUMIL – ΤΕΟΚΑΡ – ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ – ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ ELITE – ΑΛΛΑΤΙΝΗ – ΚΑΤΣΕΛΗΣ – ΒΑΛΚΑΝ ΕΞΠΟΡΤ – ΣΕΛΜΑΝ – ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ – ΜΕΒΓΑΛ – ALEX PACK – NEOSET – ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ – ΧΡΩΠΕΙ – ΑΤΛΑΝΤΙΚ – ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ ΝΑΟΥΣΑΣ. Έμπηξαν και κάτι φωτιές στο ΜΙΝΙΟΝ και στον ΚΑΤΡΑΤΖΟ ΣΠΟΡ και «έδεσε»το γλυκό ! ! !

Προσθέστε στις παραπάνω τον όμιλο ΒΙΟΧΑΛΚΟ, την ΦΑΓΕ, την PEPSICO, την COCA COLA, την PIRELLI, την GOOD YEAR που μετέφεραν τις έδρες τους και τα εργοστάσια τους σε άλλα κράτη, καθώς και τη μετάβαση πληθώρας Ελληνικών βιοτεχνιών σε όμορα κράτη. Μην λησμονάτε επίσης την καταστροφή της πρωτογενούς μας παραγωγής, που, κακά τα ψέματα, άρχισε μεθοδικά από την είσοδό μας στην τότε ΕΟΚ.

Ακόμη και τώρα που βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού, οι λαοσώστες πολιτικοί μας, επιμένουν να ομιλούν για ανάπτυξη.

Δεν μας είπαν ποτέ: 
ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ;;;;;

Γιατί υποδουλώσατε την χώρα;;;;

Εν ονόματι της Δημοκρατίας !

Ε, ρε Χρυσή Αυγή που σας χρειάζεται» 

Στο όνομα της Δημοκρατίας σήμερα αντιδρούν, κάνοντας δήθεν τον ανήξερο, για τα όσα όλα αυτά τα χρόνια εξέθρεψαν.

Οδήγησαν έναν βαθιά δημοκρατικό λαό να στραφεί στα <<άκρα>>, διότι οι θεσμοί της Δημοκρατίας δεν λειτούργησαν επειδή κάποιοι συνεχώς και αδιαλείπτως τους πριόνιζαν και τους υπέβλεπαν.

Έτσι όταν το καλοκαίρι του 11 κάποιοι οργάνωναν επιθέσεις κατά των πολιτικών που ο λαός καλώς ή κακώς έστειλε στο Κοινοβούλιο, χαιρόντουσαν.

Όταν γιουχάριζαν και γιαούρτωναν τους πολιτικούς που κατά τη γνώμη τους δεν επιτέλεσαν το καθήκον τους, γελούσαν.

Όταν έκαναν κακό στην εικόνα της πατρίδας μας με τους αποκλεισμούς ξένων προσκεκλημένων και με την ομηρία των επισκεπτών μας αδιαφορούσαν.

Έφτασε δυστυχώς η ώρα όσα όλα αυτά τα χρόνια εξέθρεψαν, να τους χτυπήσουν τη δική τους πόρτα.

Ας κατανοήσουν άπαντες πως δεν υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στη βία.

Οι… προοδευτικές βιαιότητες είναι ένα και το αυτό με τις… φασιστικές βιαιότητες.

Αυτές οι απαράδεκτες συμπεριφορές όλα αυτά τα χρόνια καταδυνάστευαν τους φιλήσυχους Έλληνες, οδήγησαν μερίδα του Ελληνικού λαού στο αντίθετο άκρο, της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ.

Βλέπουμε εκπροσώπους κυρίως της Αριστεράς, προερχόμενους δήθεν από παρθενογένεση στα πολιτικά πράγματα του τόπου, να… νίπτουν τα χέρια τους ως άλλοι Πόντιοι Πιλάτοι για το κατάντημα της Χώρας, να κατακεραυνώνουν όποιον… δυστυχή έχει αντίθετη άποψη και με υποτιμητικό και μπλαζέ ύφος, να θεωρούν εαυτούς ως έχοντες τη μοναδική γνώση και πως μόνο αυτοί γνωρίζουν και υπηρετούν το καλό της Ελλάδας και των Ελλήνων ενώ οι λοιποί είναι ή ανόητοι ήδιεφθαρμένοι,τραμπούκοι.

Μήπως οι χειρότεροι τραμπούκοι είναι οι κουστουμάτοι και γραβατωμένοι ψευτοδημοκράτες και ψευτοπατριώτες που τρομοκρατούν, βιάζουν και λεηλατούν με φοροεπιδρομές τους προδομένους κι εξαθλιωμένους Έλληνες;

Μήπως τραμπούκοι είναι αυτοί που κυβερνούσαν τόσες δεκαετίες και ξεπούλησαν την πατρίδα, μετατρέποντάς την σ’ ένα παγκόσμιο ξεφτιλισμένο ζήτουλα κι επαίτη;

Μήπως τραμπούκοι είναι αυτοί που απολύουν βιοπαλαιστές οικογενειάρχες, που δεν έχουν να δώσουν τροφή στα παιδιά τους;

Μήπως τραμπούκοι είναι αυτοί που διώχνουν τα Ελληνόπουλα στην ξενιτιά για να βρούνε δουλειά κι αξιοπρέπεια.

Μήπως τραμπούκοι είναι όλοι αυτοί που αποδείχθηκαν παγκόσμιοι διαφθορείς και παραδίδουν μαθήματα ήθους και ηθικής;

Μήπως τραμπούκοι είναι αυτοί που μετατρέπουν τον περήφανο ελληνικό λαό σε ουρές ανθρώπινων μαζών, περιμένοντας συσσίτιο της εκκλησίας;

Αν δε σταματήσει άμεσα όλο αυτό, αν δεν κατανοήσουν άπαντες την κρισιμότητα των στιγμών, τότε μόνο το γκρίζο και το μαύρο θα είναι το χρώμα που θα μπορεί κάποιος το επόμενο διάστημα να περιγράψει το αύριο της πατρίδας μας.

Ελληνες.

Πρέπει κάποτε να μάθουμε να ξεχωρίζουμε μόνοι μας, τους πραγματικούς τρομοκράτες κι όχι αυτούς που μας πλασάρουν οι άλλοι.




Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Η ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ!

Σύναξη  
χθές
 βράδυ είχαν οι πολιτικοί αρχηγοί με καμιά διακοσαριά παρατρεχάμενων, εξόν Ν. Μιχαλολιάκου, λόγω της προσκλήσεως που απέστειλε σε ούλο το αντισυνταγματικό τόξο ο ΠτΔ, για την επέτειο αποκατάστασης της «δημοκρατίας». 

Κάθε χρόνο μαζεύεται το κλεπτοκρατικό αντισυνταγματικό τόξο για να εορτάσει την τις παρανομίες του εις βάρος του Ελληνικού λαού από το 1974 και δώθε. Σε παλιότερες συνάξεις υπήρχε και χοροεσπερίδα, αλλά τα τελευταία χρόνια κρατούν χαρακτήρα- τρομάρα τους – και τελούν μόνο εσπερίδα άνευ φαγητού. 

Πάμε να δούμε λοιπόν για ποιο λόγο γίνεται αυτή η εορτή για τη δημοκρατία, όπως καθιερώθηκε να ονομάζεται και να τελείται κάθε 24η Ιουλίου. 

Εορτάζουν, λένε οι ειδήμονες των πολιτικών δρώμενων, την κατάρρευση της επάρατης χούντας και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας από τους λαοσώστες πολιτικούς τον Ιούλιο του 1974. Εορτάζουν λοιπόν την επάνοδο του ψευτοεθνάρχη από την αυτοεξορία του από το Παρίσι- άκου αυτοεξορία και μάλιστα στο Παρίσι- την ίδια στιγμή που το αίμα στην Κύπρο έρεε άφθονο. 

Ήταν τέτοιου μεγέθους και τέτοιας προβολής η αποκατάσταση και η εγκαθίδρυση της δημοκρατίας που κάθε τομέας της κοινωνίας έτυχε εκπτώσεων άνευ προηγουμένου. 

Με την «αποκατάσταση» προσβλήθηκε πρώτα η παιδεία με τις μεταρρυθμίσεις Ράλλη. Έπειτα μας βάλανε στην ΕΟΚ, όπου άρχισε η αποδόμηση της Εθνικής μας κυριαρχίας. 

Την διακυβέρνηση ανέλαβε μετά το αλήστου μνήμης ΠΑΣΟΚ όπου εκβαρβάρωσε τη γλώσσα με την εισαγωγή του μονοτονικού. Έπειτα περίλαβαν το θεσμό της οικογένειας με την νομιμοποίηση του πολιτικού γάμου και με κερασάκι στην τούρτα την νομιμοποίηση των εκτρώσεων. Φώναζαν οι τότε αντιπολιτευόμενοι ψευτονεοδημοκράτες, αλλά όταν έγιναν εξουσία τα ξέχασαν όλα. Στη συνέχεια αλώθηκε ο δημοσιοϋπαλληλικός τομέας όπου κάθε άξεστος και αμόρφωτος διορίστηκε στο δημόσιο. 

Τα οφέλη της αποκατάστασης συνεχίστηκαν με την αποβιομηχάνιση της Χώρας και τους εργατοπατέρες να έχουν τον πρώτο λόγο. Η «αποκατάσταση» συνεχίστηκε την δεκαετία του 1990 με την νομιμοφανή αφαίμαξη των περιουσιών του Ελληνικού λαού μέσω χρηματιστηρίου, αλλά συνάμα είχαμε κι άλλες εκπτώσεις στην παιδεία μιας και τότε «θεσμοθετήθηκαν» οι καταλήψεις στα σχολεία, γάγγραινα που συνεχίζεται ως τις μέρες μας. τη δεκαετία του 2000 εκβαραθρώθηκε κάθε αρχή και αξία πατροπαράδοτη που είχε στο πετσί του ο Έλληνας, μιας και ήταν η εποχή των παχιών αγελάδων. 

Το δανεικό χρήμα που έπαιρναν οι τότε κυβερνήσεις έρεε άφθονο στα ελληνικά νοικοκυριά εκμαυλίζοντας ό,τι είχε μείνει ορθό από αρχές και αξίες. Στη συνέχεια η άπλετη δημοκρατία που σκέπαζε τον Τόπο επέτρεψε και την οικονομική του καταστροφή, θέτοντας τη Χώρα υπό διεθνή επιτροπεία. 

Τα οφέλη από την «αποκατάσταση» συνεχίστηκαν φθάνοντας σε σημείο, οι κίναιδοι και οι λεσβίες να κάνουν δημόσιες παρελάσεις «εορτάζοντας» την νομοθέτηση του να παντρεύονται μεταξύ των και να υιοθετούν παιδιά, ερεθίζοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τις θρησκευτικές αρχές του λαού μας.

Η αποκατάσταση μας έκανε να ζούμε θέλοντας και μη με τριτοκοσμικά φύλα πράγμα που οι προεκτάσεις του είναι οδυνηρές για τον Τόπο. Η συνέχεια των κοινωνικών εκπτώσεων από την «αποκατάσταση» μεσουρανεί ακόμη και σήμερα δείχνοντας μας τη δράση των μπαχαλάκηδων, πώς να σπάνε μηχανήματα εισιτηρίων, πώς να πυρπολούν λεωφορεία και τρόλεϊ, πώς να ξυλοφορτώνουν καθηγητές αλλά και απλό κοσμάκη, πώς να κάνουν επιθέσεις και εισβολές σε όποιο δημόσιο ή ιδιωτικό κτίριο τους γουστάρει, με τις εκπτώσεις να μην έχουν κατευνασμό. 

Είναι να μην δακρύσει κανείς όταν απολαμβάνει τέτοια οφέλη που του προσφέρει απλόχερα η «δημοκρατία»; ! ! !

Σ. Παιδάκος














Οι ρίζες όμως της σημερινής μας οικονομικής χρεοκοπίας βρίσκονται στο μαύρο καλοκαίρι της Κυπριακής Τραγωδίας του 1974

Η μεταπολιτευτική δημοκρατία γεννήθηκε πάνω στα ερείπια μιας μεγάλης εθνικής καταστροφής, την οποία ξεπερνά σε σημασία μόνο ο ξεριζωμός του Ελληνισμού της Ιωνίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης. Οι μέρες που διάγουμε σηματοδοτούν την οριστική κατάρρευση της μεταπολίτευσης, υπό το βάρος της οικονομικής χρεωκοπίας της χώρας. 

Όμως, πολύ πριν χρεωκοπήσει οικονομικά, η μεταπολιτευτική μας δημοκρατία είχε χρεωκοπήσει ηθικά. Η σημερινή της κατάρρευση, μέσα σε μία ατμόσφαιρα σήψης, αποσύνθεσης και ηθικής παρακμής, ήταν προδιαγεγραμμένη και έχει σε μεγάλο βαθμό τις ρίζες της σε εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 1974. 

Την προδίκασε η αδυναμία της, ή ακριβέστερα η συνειδητή της άρνηση, να αποκαθάρει το άγος του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής και να αποδώσει δικαιοσύνη για την Κυπριακή Τραγωδία. Τιμωρώντας όσους άνοιξαν την Κερκόπορτα στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας και τιμώντας όσους προέταξαν τα στήθη τους, υπερασπιζόμενοι τέσσερις χιλιάδες χρόνια ελληνικής ιστορίας στο νησί του Ευαγόρα.

Δεν υπάρχει τίποτα το μεταφυσικό σε αυτή τη διαπίστωση. Ούτε η μοίρα της ελλαδικής κοινωνίας το είχε γραμμένο – για όσους την θεωρούν πλοηγό της ζωής, ούτε ο Θεός μας τιμώρησε – για όσους πιστεύουν στην ύπαρξή Του. Απλά, η ηθική συγκρότηση μιας κοινωνίας, αποτελεί ασφαλή οδηγό και πρόκριμα για την κατάληξή της. 

Μία κοινωνία που ανέχτηκε τον ενταφιασμό της διερεύνησης των ευθυνών για μία τέτοια εθνική καταστροφή, ήταν θέμα χρόνου να συναντήσει την επόμενη.Τριάντα πέντε (και κάτι) χρόνια μετά, είναι ασήμαντος ιστορικός χρόνος. 

Θα μπορούσε να είχε συμβεί αργότερα, ή και νωρίτερα, ήταν όμως νομοτελειακό πως η κατάρρευση θα ερχόταν. Τα συμπτώματα της Ύβρεως που διαπράχθηκε ήσαν πολλά και εξόφθαλμα αλλά και το δέλεαρ που έπεισε το κοινωνικό σώμα να ανεχθεί τη συγκάλυψη, κι αυτό ήταν ευδιάκριτο.

Η Ύβρις υπήρξε τεράστια, ανήκουστη. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την ανείπωτη Τραγωδία! Οι στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι, και ό,τι άλλο τέλος πάντων ήταν τότε, που σχεδίασαν και εκτέλεσαν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (ή δεν έκαναν τίποτα για να το εμποδίσουν, αρκούμενοι στο να μιλούν με τους Αμερικανούς και τον ξένο «παράγοντα»), έζησαν – ή ζουν ακόμα – εν τιμή, απολαμβάνοντας τίτλους, συντάξεις και προνόμια. Όσοι ολιγώρησαν μπροστά στον εισβολέα (ενώ ίσως είχαν αποδειχθεί «λιοντάρια» στο πραξικόπημα), δεν ελέγχθηκαν ποτέ. 

O θλιβερός θίασος που υποδυόταν την «ελληνική κυβέρνηση»κατά το πραξικόπημα και την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής, δεν αντιμετώπισε ποτέ τη δικαιοσύνη. Οι πολιτικοί άνδρες που ανέλαβαν τα ηνία στις 23 Ιουλίου, δεν έδωσαν ποτέ εξηγήσεις για όσα έκαναν ή, το κυριότερο, παρέλειψαν να κάνουν, για να υπερασπιστούν την μεγαλόνησο από την ολοφάνερα επικείμενη δεύτερη φάση των επιχειρήσεων. 

Απεναντίας, όσοι ρίχτηκαν στις 20 Ιουλίου στον αγώνα, με το πάθος που πραγματικά ταίριαζε σε όσους αξιώθηκαν τέτοια τιμή, υβρίστηκαν, συκοφαντήθηκαν και αφέθηκαν ανενδοίαστα στη λήθη, στην αδιαφορία και στην απαξίωση. Και όσοι από αυτούς είχαν την ατυχία να απωλέσουν τη σωματική τους αρτιμέλεια ή την ψυχική και σωματική τους υγεία, υπέστησαν απίστευτους εξευτελισμούς από τη μεταπολιτευτική μας δημοκρατία. 

Οι νεκροί, οι τραυματίες, οι αγνοούμενοι, οι πρόσφυγες, τα ορφανά, οι κακοποιημένες γυναίκες της εισβολής, αφέθηκαν να ξεχαστούν. Τι τύχη είχε μία δημοκρατία που διαπράττει τέτοια ανομία; Δεν ήταν φανερό πού θα κατέληγε;

Η Κυπριακή Τραγωδία του 1974 δεν είναι όμως ένα οποιοδήποτε γεγονός. Πρόκειται για μία πολιτικο-στρατιωτική ήττα που σημαδεύει ανεξίτηλα την Ιστορία του Έθνους και υποθηκεύει το μέλλον του Ελληνισμού σε μία πανάρχαια κοιτίδα του.

Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που αρνείται να διερευνήσει τα αίτια ενός τέτοιου εφιάλτη, επικαλούμενη πως θα διαταραχθούν οι σχέσεις της χώρας με τον «ξένο παράγοντα»; 

Τι είδους κοινωνία είναι αυτή που ανέχεται, λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια μετά την τραγωδία, υποκριτικό «άνοιγμα» του φακέλου της Κύπρου για να εξυπηρετηθούν εκλογικές σκοπιμότητες της στιγμής;

Δεν της αξίζει να καταρρεύσει μέσα στη γενική καταισχύνη; 

Μία δημοκρατία που αφήνει άταφους και λησμονημένους τους ήρωές της και ατιμώρητους τους υπεύθυνους μίας ιστορικής καταστροφής, επειδή 
«…ανακύπτει κίνδυνος να προκύψουν γεγονότα ικανά να διαταράξουν τας διεθνείς σχέσεις της Ελλάδος μετ’ άλλων κρατών…», δεν έχει προδιαγράψει το μέλλον της; 

Δεν ήταν φανερό πως η κοινωνία της θα άκουγε κάποτε έναν gauleiter από την Εσπερία να δηλώνει ωμά πως «η εθνική κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό»;

Ξέρω πως πολλοί θα καγχάσουν με όσα υποστηρίζει αυτό το σημείωμα. «Τι σχέση έχει», θα πούν, «η οικονομική μας χρεωκοπία, με τα όσα έγιναν το καλοκαίρι του 1974»; “It’s the economy stupid!”, θα φωνάξουν οι γιάπηδες του LSE και του Harvard. Ποιά Κύπρος; Εδώ μιλάμε για ΑΕΠ, spreads, CDS, το διογκωμένο δημόσιο, τα swaps, τι είναι αυτά που μας λές; 

Πικρό και παγωμένο θα είναι όμως το γέλιο τους. Γιατί όλοι ξέρουμε πως μία κοινωνία χρεωκοπεί οριστικά, μόνο όταν διαλυθεί το σύστημα αξιών της. Αυτό είναι που της επιτρέπει να σταθεί όρθια και να αντέξει φυσικές και οικονομικές καταστροφές, πολέμους, αναποδιές και δυστυχίες. 

Η ελλαδική κοινωνία υπονόμευσε το σύστημα αξιών της, όταν απέστρεψε το πρόσωπο από την κυπριακή τραγωδία, για να κυνηγήσει την επίπλαστη οικονομική ευμάρεια της μεταπολίτευσης. Και τώρα είναι γονατισμένη και ανίκανη να αντιδράσει. 

Θα στοιχημάτιζε κανείς, έστω και μία πεντάρα, πως η ελλαδική κοινωνία έχει τη δύναμη να αντέξει μία πτώχευση; Γιατί, το δίλημμα του αν μπορεί να αντέξει κάτι πιο επώδυνο (όπως π.χ. την ανάγκη να υπερασπιστεί ενόπλως την ανεξαρτησία και την ακεραιότητά της), αρνούμαι ακόμη και να το εκφέρω ....

Πιστεύω πως η προσπάθεια που έκανε η κοινωνία μας να αποστρέψει το πρόσωπο από (τις ευθύνες της και το χρέος της προς) την Κύπρο, οδήγησε σε καταστάσεις περίεργες. Η πολιτική μας ηγεσία, γιορτάζει κάθε χρόνο στις 24 Ιουλίου την επάνοδο της Δημοκρατίας, με μία glamorous (παλαιότερα τουλάχιστον) δεξίωση της Προεδρίας. 

Η δεξίωση αυτή και ο χρόνος τέλεσής της, ενσαρκώνει την τραγωδία που ανεπίγνωστα μάλλον, έζησε η δική μου γενιά – η γενιά της μεταπολίτευσης, των σημερινών πενηντάρηδων. 

Ποτέ δεν κατάφερα να συνέλθω από την διαπίστωση πως την ώρα εκείνη, της 23ης Ιουλίου του 1974, που εγώ ανέμιζα μία σημαία στην Αθήνα πανηγυρίζοντας για την κατάρρευση της δικτατορίας, κάποια παιδιά της γειτονιάς μου, της πόλης μου, του συγγενικού μου κύκλου, της διπλανής πόρτας τελικά, πέθαιναν μαχόμενοι στην Κυπριακή Γή, σε μία μάχη αισχρά προδομένη.

Την ίδια ακριβώς ώρα που εγώ ανέμιζα τη σημαία και όλοι γύρω μου πανηγύριζαν, στην Κύπρο, η ΕΛΔΥΚ υπερασπιζόταν το στρατόπεδό της και τα όπλα της έπαιρναν φωτιά. 

Η ελλαδίτικη Α’ Μοίρα Καταδρομών έθαβε 30 καρβουνιασμένα παλικάρια, θύματα της γελοιότητας αυτών που δεν λογοδότησαν ποτέ, και έπαιρνε θέση για τη μάχη που κράτησε ελεύθερο το αεροδρόμιο της Λευκωσίας. Η 33η Μοίρα Καταδρομών είχε παραδώσει στην αγκαλιά του Πενταδάκτυλου τονΤαγματάρχη Κατσάνη και στην Αθανασία τους 120 αξιωματικούς και καταδρομείς της που προσπάθησαν να κλείσουν με τα κορμιά τους το ρήγμα της Κυρήνειας, από όπου έμπαινε σιδερόφρακτος πια ο Αττίλας. 

Η 31η Μοίρα Καταδρομών αγρυπνούσε φυλάγοντας τη ρημαγμένη Κυπριακή Γή, ανασταίνοντας με τη λαμπρή της δράση από τον Πενταδάκτυλο ως το Πυρόι, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων του Πλαστήρα. Και η Δόξα μελετούσε το ανάστημα του Παύλου Κουρούπη, του Ελευθέριου Τσομάκη και των λαμπρών συμμαχητών τους, που διάλεξαν να στοιχειώσουν την Κυρήνεια με τη θυσία τους, παρά να φύγουν. Εμείς όμως στην Αθήνα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τίποτα από αυτά δεν γνωρίζαμε και τίποτα από αυτά δεν φαινόταν να μας νοιάζει. 

Το πανηγύρι της Μεταπολίτευσης, μόλις είχε ξεκινήσει. Δεν το σταματούσε ούτε η κλαγγή των όπλων, ούτε ο ορυμαγδός της μάχης από τη μαρτυρική Κύπρο. Δεν το σταμάτησε ούτε ο Αττίλας ΙΙ. Μόνο τώρα πια σταματάει, μάλλον με τον τρόπο που του άξιζε ....

Θα πρότεινα στο σημείο αυτό, πριν αποτιμήσει ο αναγνώστης τα όσα έγραψα σε αυτό το σημείωμα, να κάνει λίγο ακόμα υπομονή, και να γυρίσει τη ματιά του 80 χρόνια πίσω, για να κάνει μία σύγκριση. Για να σκεφτεί, αν ο ισχυρισμός του σημειώματος αυτού πως η ρίζα της χρεωκοπίας βρίσκεται στην απροθυμία της ελλαδικής κοινωνίας να αποκαθάρει το άγος του 1974, έχει κάποια βάση. 

Το Σεπτέμβρη του 1922, φαινόταν να καταρρέει όχι μόνο η «Μεγάλη Ιδέα» αλλά ολόκληρο το Ελληνικό Κράτος. Τελείωνε με το χειρότερο δυνατό τρόπο μία πολεμική περιπέτεια δέκα ετών. 

O διπλασιασμός της εδαφικής έκτασης της χώρας (1912-13) κινδύνευε να εξανεμιστεί από την οδυνηρή ήττα στη Μικρά Ασία, που έθετε σε κίνδυνο την ύπαρξη του Έθνους. Τα πάντα κατέρρεαν. Τα θλιβερά απομεινάρια μιας ένδοξης Στρατιάς διέρρεαν σε αποσύνθεση, μαζί με πλήθη προσφύγων που ετοιμάζονταν να περάσουν το Αιγαίο και να έλθουν στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Ας κάνει τώρα ο αναγνώστης ένα μικρό χρονικό άλμα: μόλις 18 χρόνια μετά, και μάλιστα ύστερα από μία περίοδο ανώμαλου πολιτικού βίου και αλλεπάλληλων στρατιωτικών κινημάτων, μία επίσημη χρεωκοπία (1932) και μία τετράχρονη δικτατορία,το ίδιο Έθνος έγραφε την εποποιία του ’40, γονατίζοντας κυριολεκτικά (τη μία) και ηθικά (την άλλη), δύο αυτοκρατορίες της εποχής.

Πώς επετεύχθη αυτό; Θα είχε συμβεί αν δεν είχε αποκαθαρθεί το άγος της Μικρασιατικής Καταστροφής με την δίκη και την εκτέλεση των 6; Θα είχε καταφέρει χωρίς αυτή την κάθαρση, η ηγεσία της εποχής, να συγκροτήσει τη Στρατιά του Έβρου και να επιτύχει τους όρους της Λωζάνης; Θα είχε σταθεί όρθιο το Έθνος; Αμφίβολο. Του «Έθνους η ειμαρμένη» απαίτησε Κάθαρση. Τιμωρία. Για κάποιους ίσως άδικα, αλλά δεν γινόταν αλλιώς.

Ας συγκρίνει λοιπόν τώρα ο αναγνώστης, το τότε και το σήμερα. Η φτωχή, ηττημένη, ταπεινωμένη Ελλάδα του 1922, μετά την Κάθαρση της Μικρασιατικής Τραγωδίας στάθηκε στα πόδια της και ανάγκασε 18 χρόνια μετά όλη την οικουμένη να υποκλιθεί στο μεγαλείο της ελληνικής ψυχής. 

Αντίθετα, η ευημερούσα Ελλάδα του 1974, «ταϊστηκε» με «δημοκρατία», «σοσιαλισμό» και «οικονομική ανάπτυξη», και αγνόησε την ιστορική αναγκαιότητα και την αδήριτη εσωτερική ανάγκη του κοινωνικού σώματος για τιμωρία των ενόχων της Κυπριακής Τραγωδίας.

43 χρόνια μετά, και αφού είδε να περνά μπροστά της τόσος πλούτος όσος ίσως δεν είχε εμφανιστεί σε καμμία άλλη περίοδο του ελεύθερου βίου της, η Ελλαδική κοινωνίακαταρρέει παταγωδώς. Καταρρέει, βασανιστικά και εξευτελιστικά, περίγελως των Εθνών της Γης. 

Μη έχοντας ηθική πυξίδα, εκμαυλισμένη και αποπροσανατολισμένη, διαλύεται αδυνατώντας να βρεί στήριγμα στην εθελόδουλη μεταπολιτευτική πολιτική elite, αλλά και στη γελοία, νεο-πλουτίστικη οικονομική elite (της οποίας οι «εκλεκτοί», κάποτε διασκέδαζαν εκτοξεύοντας αλλήλοις αστακούς, σε εκείνα τα «υπέροχα» καλοκαιρινά μυκονιάτικα parties της περιόδου του Χρηματιστηρίου, έξοχα δείγματα της αισθητικής μιας μεταπολίτευσης που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια του Κυπριακού Ελληνισμού). 

Μετά από αυτή την ιστορική αντίστιξη, ας καγχάσει όποιος θέλει για το περιεχόμενο αυτού του άρθρου. Αν μπορεί, φυσικά. Οι σκιές του Κυπριακού καλοκαιριού του 1974, και το βλέμμα εκείνου του αγοριού μπροστά στον τοίχο που κραυγάζει μέσα στην εκκωφαντική σιωπή της φωτογραφίας 

«Κανένας δεν ξεχνά, Τίποτα δεν ξεχνιέται!» θα στοιχειώνουν για πάντα τις μέρες μας. 

Η Κύπρος τιμωρεί διαχρονικά και αυτούς που «εμήδισαν», και αυτούς που την ξέχασαν. Μάλλον, δεν θα καταφέρουμε να μάθουμε με σιγουριά αν κάποιοι «εμήδισαν», απλά το υποπτευόμαστε. Σίγουρα όμως, η ελλαδική κοινωνία επέλεξε να ξεχάσει. 

Αλλά, όπως μαρτυρά ο σοφός λαός, όπως στρώνει κανείς, έτσι κοιμάται.

Kίμωνος, του Αθηναίου