ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ

ΤΟ ΑΙΜΟΣ BLOG ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΤΟ ΕΤΟΣ 2017 ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ



Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».Δεν είναι κακό να μην αισθάνεται κανείς Έλληνας, όπως και να πιστεύει άκριτα, όπου αυτός θέλει, τόσα δισεκατομμύρια άνθρωποι άλλωστε το κάνουν αυτό, κακό είναι να διαστρεβλώνει την αλήθεια με ανύπαρκτες γνώσεις και ψεύδη! ”Το πολιτικό σύστημα θριαμβεύει επειδή είναι μια ενωμένη μειοψηφία που ενεργεί εναντίον μιας διαιρεμένης πλειοψηφίας.”

Τα κόμματα αντανακλούν κοινωνικές πραγματικότητες και ιδεολογικές αφετηρίες. Και μονάχα όταν η ίδια η κοινωνία τα απορρίψει, περνούν στην Ιστορία.

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΡΕ << ΣΩΣΙΕΣ >>....... ΠΛΑΚΑ ΜΑΣ ΜΑΣ ΚΑΝΕΤΕ !!!!!!!!!!ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΧΩΡΑ;;;;;


Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ, ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΧΟ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ,43 ΧΡΟΝΙΑ ΤΑ ΦΑΓΑΝΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ.

ΑΥΤΟ ΧΡΕΩΣΕ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΕ 
ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ!. 

Έτσι μεθοδεύτηκε η σημερινή κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας..

Εν ονόματι της Δημοκρατίας !.


Η συνομωσία της Αποβιομηχανοποιήσης της Ελλάδος,

ΙΖΟΛΑ – ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΦΩΚΙΔΟΣ – ΚΛΩΣΤΗΡΙΑ ΦΙΛΙΑΤΩΝ – ΒΙΟΑΛ – ΒΑΜΒΑΚΟΥΡΓΙΑ – ΕΛΒΟ – ΦΟΣΦΩΡΙΚΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ – ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΑΒΑΛΑΣ – ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ – ΒΙΑΜΥΛ – ΠΙΤΣΟΣ – ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΛΑΣ – HELLENIC STEEL – ΕΝΔΥΜΑΤΑ ΡΕΤΣΙΝΑ – ΤΕΞΑΠΡΕΤ – ΒΙΛΚΑ – ΕΣΚΙΜΟ – ΥΦΑΝΕΤ – ΣΟΚΟΛΑΤΟΠΟΙΪΑ ΦΛΟΚΑ – ΕΛΒΙΕΛΑ – ΒΙΟΠΛΑΣΤ – ΝΤΡΕΣΚΟ – ΒΕΣΟ – ΜΑΝΤΙΣΟΝ – ΠΕΤΖΕΤΑΚΙΣ – ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ – ΠΥΡΚΑΛ – ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΑΙΓΙΟΥ – BODYLINE – ΦΙΛΚΕΡΑΜ JOHNSON – ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΘΡΑΚΗΣ DIANA – DELICA – ΦΛΩΡΑ – ΚΕΡΑΜΟΠΟΙΪΑ ΚΑΤΣΙΚΗΣ – ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ – ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ – ΚΕΡΑΝΗΣ – SATO – ΑΓΝΟ – ALUMIL – ΤΕΟΚΑΡ – ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ – ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ ELITE – ΑΛΛΑΤΙΝΗ – ΚΑΤΣΕΛΗΣ – ΒΑΛΚΑΝ ΕΞΠΟΡΤ – ΣΕΛΜΑΝ – ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ – ΜΕΒΓΑΛ – ALEX PACK – NEOSET – ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ – ΧΡΩΠΕΙ – ΑΤΛΑΝΤΙΚ – ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ ΝΑΟΥΣΑΣ.

Έμπηξαν και κάτι φωτιές στο ΜΙΝΙΟΝ και στον ΚΑΤΡΑΤΖΟ ΣΠΟΡ και «έδεσε» το γλυκό ! ! !


Φέρνουμε στο φως...... 19 χρόνια πριν(!!!), πως μια μοναδική στον κόσμο, σχετικώς μικρή βιομηχανική μονάς τηλεπικοινωνιακού υλικού παγιδεύεται και καταστρέφεται με συνεργασία εγχώριων συνεργατών-πρακτόρων μετά του "ξένου παράγοντος", δίνοντας σε κάθε ανανήψαντα, εκ του μακάριου ύπνου του, Έλληνα, την ευκαιρία επιτέλους να αντιληφθεί πως τόσα χρόνια ύπουλα, αργά, μεθοδικά, εγκληματικά, του σχεδίαζαν την σημερινή του κατάστασιν.,

Θα καταλάβουμε τελικώς τι συμβαίνει σε αυτόν τον τόπο και τι σχεδιάζεται εναντίον του;


- Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ 

Η ΕΝΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ «ΕΛΛΗΝΙΚΟ» ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΓΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ 

Η ΔΙΑΛΥΣΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ

- Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΩΝ 

Η ΠΛΗΡΗΣ ΥΠΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΙΣ ΞΕΝΑ ΚΕΝΤΡΑ. 

Μία τραγικώς αντιπροσωπευτική περίπτωσης των ανωτέρω, μία θλιβερά και άγνωστος υπόθεσις φέρεται εις το φως, γύρω από την υπόθεσιν της INTRACOM, αναφορικώς με τις ψηφιακές παροχές του ΟΤΕ.

Το 1971 (τότε που άρχισε η προσπάθεια δημιουργίας ελληνικής βιομηχανίας) ιδρύεται η ΑΛΦΑ ΑΒΕ από τον κ. Κομπόπουλον, ως μία οικογενειακή επιχείρησης (έτσι αρχίζει πάντα το ελληνικόν «δαιμόνιον»), γύρω από τον χώρο των τηλεπικοινωνιών. Συντόμως, η ΑΛΦΑ ΑΒΕ, εξελίχθει εις ένα δημιουργικόν εργαστήριον με 150 εργαζόμενους, όπου οι 45 μηχανικοί δημιουργούν πρωτότυπα προϊόντα άξια για την διεθνή αγορά.

Το 1978, εφάνησαν οι πρώτες δυσκολίες για προώθησιν των προϊόντων της εις τον ΟΤΕ και εις τις άλλες ΔΕΚΟ.

Το «στήριγμα» ευρίσκεται ξαφνικά, το 1982 εις την ΕΤΒΑ, όπου αποκτά μερίδιο στην ΑΛΦΑ και το μέλος του Δ.Σ. της ΕΤΒΑ Αγγελόπουλος γίνεται ο Δ. Σύμβουλος εις την ΑΛΦΑ, με δεύτερον τον ιδρυτήν της κ. Κομπόπουλον.

Το ίδιον έτος γίνεται προσπάθεια από τον Σ. Κόκκαλη (κάποιοι φαίνεται άρχισαν να ανησυχούν) για να αγοράσει την ΑΛΦΑ, η οποία ήδη έχει κατορθώσει να παράγει ιδικά της (ελληνικά) τηλεφωνικά κέντρα, συγκεντρωτάς γραμμών κ.λ.π., ενώ ο Κόκκαλης φέρνει ανάλογα προϊόντα από Ανατολική Γερμανία.

Η ΕΤΒΑ εντυπωσιασμένη, διεξάγει έρευνα ποιοτική των προϊόντων της ΑΛΦΑ, μέσω της CIT-Alcatel, όπου αποδεικνύονται εφάμιλλα και πλήρως ανταγωνιστικά των μεγαλυτέρων ευρωπαϊκών οίκων. Τότε η ΕΤΒΑ αυξάνει το μερίδιόν της στην ΑΛΦΑ (για να την ελέγχει καλύτερα), η οποία μέχρι το 1986, πλέον, αποτελεί την «αίθουσα επιδείξεως» προηγμένου τεχνολογικού υλικού, όπου την επισκέπτονται όλοι οι ξένοι προσκεκλημένοι.

Το 1985 η ΑΛΦΑ ΑΒΕ έχει πετύχει την δημιουργία του πρώτου ελληνικού ψηφιακού κέντρου με την ονομασία Alpha Nebula, το οποίον καινοτομεί παγκοσμίως, όπου με διεσπαρμένη την «λογική του κέντρου» αποκλείει την περίπτωση βλάβης ή υπερφορτώσεως του.

Πραγματογνωμοσύνη της Swedish Telecoms (Οκτ. 1986) με εντολή της ΕΤΒΑ (ανησυχεί η ΕΤΒΑ) αναφέρει ότι «Είμαστε εντυπωσιασμένοι που τόσο λίγοι άνθρωποι κατάφεραν να αναπτύξουν μία τέτοια σύλληψιν» και συνεχίζει πονηρώς υποδεικνύουσα, εμμέσως, τι πρέπει να γίνει για να εξαφανισθεί η ΑΛΦΑ ΑΒΕ. 

«Η επιτυχία του στην ελληνική αγορά εξαρτάται από το πόσο θα διεισδύσουν π.χ. Η Siemens , η Philips κ.α. ...Ο βασικότερος κίνδυνος για το Alpha Nebula θα προκύψει, εάν αποχωρήσει έστω και ένας μηχανικός από τους εφευρέτες του».

Επί το έργον λοιπόν. Ξεπατώστε τους.

Λίγους μήνες μετά την ανωτέρω έκθεσιν (1987) ο Αγγελόπουλος, που έχει αρχίσει να αμφισβητεί το ψηφιακό κέντρον (που δεν αμφισβητεί κανείς άλλος παγκοσμίως), δημιουργεί τεχνητή σύγκρουσιν με τον άνθρωπο κλειδί, μηχανικόν κ. Γ. Βάλιακα, ο οποίος και...απολύεται.

Λίγο αργότερα, «αποχωρεί» ο τεχνικός διευθυντής της ΑΛΦΑ Μ. Γαλουζίδης.

Χάριν της ιστορίας αναφέρουμε, ότι μετά το άνοιγμα των λογαριασμών του Σ. Κόκκαλη, υπάρχει λογαριασμός που κατετέθει σε στενό συγγενικό πρόσωπο ανωτάτου διοικητικού στελέχους της ΑΛΦΑ, στην Credit Suisse Γενεύης, στις 3.9.87 στο όνομα με αρχικά M. G-A, ύψους 40.000 δολαρίων!!!

Ο Μ. Γαλουζίδης εργάζεται την ιδίαν εποχήν και εις το Δ.Σ. της εταιρείας ΕΛΒΗΛ, που...διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει στον τόπο μας...ψηφιακή τεχνολογία και θα πρέπει να διαλέξει (ο Γαλουζίδης) με ποιους ξένους θα πάει(!!!). 

Στο ίδιο Δ.Σ. μέλος είναι και ο Π. Αναστασάκος σύμβουλος του Κ. Βαϊτσου και μετά της Βάσως Παπανδρέου, ο οποίος παρακολουθεί από πολύ κοντά τις εφευρέσεις της ΑΛΦΑ ΑΒΕ!!!


Η ώρα του ιδρυτού της ΑΛΦΑ κ. Κομπόπουλου έχει πλέον φθάσει. Τον εκτοπίζουν αφ’ ού του προσάπτουν αήθεις κατηγορίες για υπεξαίρεσιν.Όταν όμως αίρεται το απόρρητον της τραπέζης, τα πάντα καταπίπτουν αφ’ ού αποδεικνύεται ότι οι επιταγές με χρήματα της ΑΛΦΑ, είχαν όντως εκδοθεί, αλλά προς όφελος του Αγγελόπουλου!

Η ΑΛΦΑ ΑΒΕ όμως είχε πιά διαλυθεί. Μένει να ακολουθήσει η σκύλευσις των εφευρέσεων και των υλικών της τόσο ελπιδοφόρου αυτής ελληνικής εταιρείας.

Το 1992 η ΑΛΦΑ ετέθη, υπό της ΕΤΒΑ, υπό εκκαθάρισιν, με εκτιμητήν της περιουσίας της την Edmond De Rothschild Bangue (του Βαρώνου Ρότσιλντ), η οποία ομολογεί ότι: «η μεγάλη προίκα της ΑΛΦΑ είναι η μοναδική πατέντα του ψηφιακού κέντρου ALPHA NEBULA και του πλαστικού πυροσωλήνα, τον οποίον και το ΝΑΤΟ εχαρακτήρισε ως παγκόσμια πατέντα».

Η άτυχος ΑΛΦΑ, κλείνει μέσα σ’ ένα παρασκήνιο ντροπής και προδοσίας,ενω «ιδρύεται» μια άλλη ΑΛΦΑ (μαϊμού), η οποία στεγάζεται εις το ίδιο κτίριο για να προλάβει να εισπράξει τα υπόλοιπα των κοινοτικών κονδυλίων για τα έτη 1992-1994!!! 

Αίσχος είναι μία μικρή λέξις. 

Απλώς προσθέτουμε, ότι νομικοί σύμβουλοι της ΑΛΦΑ, ήσαν τότε, οι Βουλευτές Α. Π

Άλλη μία περίπτωσις στις τόσες άλλες του παρελθόντος (αυτοκίνητα Attica,ΧΡΩΠΕΙ, ελληνικά όπλα, πετρέλαια, ΙΖΟΛΑ, A.E.G., FIX), που αποδυκνύει περίτρανος, την μεθοδευμένη καταστροφή της ελληνικής βιομηχανίας.

Η Ελλάς θα μπορούσε να ήταν ένας παράδεισος, ο δε λαός της, να «τρώει με χρυσά κουτάλια».

Σήμερα τρώει πολύ <<δημοκρατία>>
και δεν χορταίνει !

Το 1974 ήρχισεν η εφαρμογή του σχεδίου δια την καταστροφήν της ελληνικής πατρίδος και την εξουθένωσιν του ελλαδικού κράτους ως έχουν σήμερον.

Με την άφιξιν των Καραμανλή-Παπανδρέου, μετά την πτώσιν της δικτατορίας, ετέθη εις εφαρμογήν, κατά διαταγήν των αμερικανικών κέντρων των ιδρυμάτων Ροκφέλερ, η αποβιομηχανιοποιήσις της Ελλάδος,με περαιτέρω πρόθεσιν την αδυναμία παραγωγής αγαθών και προιόντων, με απότοκον την οικονομικήν αποδυνάμωσιν της χώρας μέχρι του σημερινού ελεεινού της σημείου.

Ανθούσαι βιομηχανίαι έκλεισαν (ΑΓΕΤ Ηρακλής, AEG, Πειραική Πατραική), άλλαι επωλήθησαν εις εβραικές εταιρείες (Παυλίδης, METAXA), άλλαι ωδηγήθησαν στην ανάγκη πωλήσεως μεγάλου μέρους μετοχικού των κεφαλαίου σε ξένες εταιρείες (ΕΛΑΙΣ) και άλλαι κατεστράφησαν με δόλιο τρόπο ως αυτή του παρόντος άρθρου.

Στην απίθανη και απίστευτη (δυστυχώς ακόμη) αυτή συνομωσία κατά του ελληνικού λαού, συνήργησαν ελεεινοί προδότες-πράκτορες "Έλληνες", σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας μας, σε κάθε οικονομικήν της έκφανση.>>

Γ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ


Κατάλαβες τώρα Ελληνα;.

Κατάλαβες τώρα γιατί κατέστρεψαν μεγάλες υγιείς ελληνικές βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, AΙΓΑΙΟ, ΧΡΩΠΕΙ, ΠΥΡΚΑΛ)και έκαψαν σε διάστημα 2 μηνών μεγάλα ελληνικά πολυκαταστήματα(ΜΙΝΙΟΝ, ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ);

Για να βρουν άνετα χώρο, χωρίς προσπάθεια, τα δικά τους μπακάλικα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να μπουν στην Ελληνική αγορά...

Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες;Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου...

Με χαρτιά τυπωμένα σου πήραν και σου παίρνουνε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί.

Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο;Όταν ένας πρωθυπουργός τής χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι τού χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώςτις παραγωγικές επενδύσεις, αλλά τον τζόγο.

Κατάλαβες τώρα ότι κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας τον πλούτο σου, τον ιδρώτα σου, με αέρα;Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την... "ελεύθερη αγορά";Για να κλείσει ο μπακάλης τής γειτονιάς και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλο μπακάλικα της Γερμανίας.

Σε βγάλανε, ψαράκι, από τη γυάλα σου και στη συνέχεια σε πέταξαν στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, που έχουν τους δικούς τους κανόνες... διατροφής.

Κατάλαβες τώρα γιατί αγαπάνε τους "μη νόμιμους μετανάστες" τόσο πολύ οιεκλεγμένοι «αλήτες» μας;

Για να κάνουν με τη δυστυχία εκείνων κι' εμάς δυστυχισμένους.

Κατάλαβες τώρα, ψαράκι, πόσο αξίζει η γυάλα σου;Γιατί αυτή είναι η καλύτερη γωνιά στον κόσμο - το καλύτερο οικόπεδο - και την κοστολογούν μόλις 300 δις συμπεριλαμβανομένων και των... αρχαιοτήτων.

Κατάλαβες τώρα γιατί αλλάζουν το ονοματάκι στην Εθνική σου Οδό;Θέλεις 20 ευρώ πλέον για να πας από Αθήνα στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, ενώ ήταν υποχρέωση τού κράτους να την κατασκευάσει και όχι να την ξεπουλήσουν στον κάθε "όμορφο" που παριστάνει τον... εργολάβο.

Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα... χαζοκούτια;Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια των... σήριαλς. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο.Να σου κάνουν με το ζόρι ''φιλική'' γλώσσα τα ... Τουρκικά !!!Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων "τίποτα", με καμιά ειδικότητα, στον αέρα.

Κατάλαβες τώρα γιατί σ' έδιωξαν από το χωριό και από τη γη σου, δίνοντάς σου μια θέση στο... "δημόσιο";Για να τα δώσουν δωρεάν στους νέους... "εποίκους".

Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει το ζευγάρι να δουλεύει σε δυο δουλειές, ενώ οπαππούς θα πρέπει να δουλεύει ακόμα και στα... 70 του;Για να μεγαλώνουν τα παιδιά μόνα τους χωρίς κανένα προσανατολισμό και αρχές. Για να χαθεί η «καταραμένη» φυλή σου. Τούτο το ξέρουν πολύ καλά και γι' αυτόπροωθούν την... υπογεννητικότητα.

Κατάλαβες τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει κανένας σοβαρός άνθρωπος;Επειδή αυτός δεν θέλει ν' ανήκει στον θίασο των 300 που προδιαγράφουν οι κομματικές λίστες, τις οποίες συντάσσουν κυρίαρχα οι ντόπιοι τοποτηρητές της παγκοσμιοποίησης μαζί με τις "άγιες οικογένειες" του τόπου.

Έτσι, στο θέατρο που λέγεται... Βουλή, δεν θα βρείτε σήμερα σχεδόν κανέναναπό τους λαμπρούς Έλληνες διανοητές και επιστήμονες, επειδή δεν είναι...θεατρίνοι.

Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά;
Επειδή είναι υπεύθυνοι για τον κάθε 
ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ,για την κάθε 
ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ. 
Γιατί δεν θέλουν άλλους Έλληνες 
σ' αυτόν τον τόπο.
Ούτε στο γένος, ούτε στη σκέψη.

Οι ρίζες όμως της σημερινής μας οικονομικής χρεοκοπίας βρίσκονται στο μαύρο καλοκαίρι της Κυπριακής Τραγωδίας του 1974


TO ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΡΕΩΣΕ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΕ 
ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ!

Πάνω από 1 τρις ευρώ πέταξε η Ευρώπη στην Κολομβία των Βαλκανίων

Στα 35 χρόνια συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή οικογένεια, η Ελλάδα δέχθηκε 600 δισεκατ. ευρώ επιδοτήσεις, 290 δισεκατ. ευρώ δάνεια αποφυγής πτωχεύσεως, 100 δισεκατ. ευρώ κούρεμα χρέους, 3 δισεκατ. ευρώ σταθεροποιητικά δάνεια και 13 δισεκατ. ευρώ αναπτυξιακά δάνεια


Για να μπορέσει να λειτουργήσει το αστικό κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα (έστω και αν αυτό είναι ολιγαρχικό), χρειάζεται να πατάει σε ένα υπόβαθρο ισχυρής αστικής βιομηχανικής κοινωνίας με εθνικούς καπιταλιστές και ισχυρό ανεξάρτητο “εργατικό” κίνημα.

Τέτοιες προϋποθέσεις δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν στην Ελλάδα (όπως υπήρξαν τουλάχιστον στο παρελθόν στη Δ. Ευρώπη, που είναι και το λίκνο αυτού του συστήματος) γι’ αυτό και το ελληνικό κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα, από την αρχή της εφαρμογής του, αυτονομήθηκε από την κοινωνία με διάφορα τεχνάσματα και συνταγματικούς θεσμούς και κατέληξε σε ένα απλά «κλεπτοκρατικό» σύστημα που κατέτρωγε και σπαταλούσε τα δανεικά και χρέωνε την ανήμπορη να αντιδράσει διασπασμένη και διχασμένη τεχνητά κοινωνία. 


Ορίστε και η απόδειξη σε αριθμούς:

Όταν έπεσε η επταετία, το δημόσιο χρέος ήταν 24,7% του ΑΕΠ. 

Μετά την πτώση της χούντας και την επαναφορά του κοινοβουλευτικού πολιτικού συστήματος, έχουμε:

1. Περίοδος Κωνσταντίνου Καραμανλή 1975-1981 το δημόσιο χρέος ανέβηκε στο 34,5% του ΑΕΠ.

2. Περίοδος Ανδρέα Παπανδρέου 1981-1988, ανέβηκε στο 66,8% του ΑΕΠ.

3. Περίοδος κυβερνήσεων συνεργασίας (Τζανετάκη και Ζολώτα) 1989-1990, ανέβηκε στο 69,9% του ΑΕΠ.

4. Περίοδος Κωνσταντίνου Μητσοτάκη 1990-1993, εκτοξεύτηκε στο 111,6% του ΑΕΠ.

5. Περίοδος Ανδρέα Παπανδρέου 1994-1995, κατέβηκε στο 110,1% του ΑΕΠ.

6. Περίοδος Κωνσταντίνου Σημίτη 1996-2003, κατέβηκε στο 107,8% του ΑΕΠ.

7. Περίοδος Κώστα Καραμανλή 2004-2008, ανέβηκε στο 115% του ΑΕΠ.

8. Περίοδος Γιώργου Παπανδρέου 2009-2010 (πριν το μνημόνιο), ανέβηκε στο 129,7% του ΑΕΠ, μόνο σε τρεις μήνες!!!!

9. Περίοδος μνημονιακή (Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήμου, Πικραμένου, Α. Σαμαρά) 2010-2013 εκτοξεύτηκε στο 175% του ΑΕΠ, ΠΑΡΑ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΤΑ 53%!!!!!!!

Τι λέτε λοιπόν τώρα; 
Είναι ή όχι 
υπεύθυνο για τη χρεοκοπία

της χώρας το διαπλεκόμενο κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα, το οποίο, μη έχοντας κοινωνικά ταξικά ερείσματα, στηρίζεται μόνο στη διαπλοκή και στην εκλογική πελατεία, τις οποίες πρέπει να ταϊζει συνεχώς για να επιβιώνει; 

Σήμερα, που ο κύκλος των δανεικών έσπασε, το ίδιο αυτό πολιτικό σύστημα δείχνει το εντελώς ανάλγητο και αντιλαϊκό πρόσωπό του, προκειμένου να επιβιώσει το ίδιο, αδιαφορώντας πλήρως για την κοινωνία, την οποία χρεοκόπησε.

Μόνη λύση για τον ελληνικό λαό, που επί 200 σχεδόν χρόνια ζει σε έναν ιδιότυπο πολιτικό ραγιαδισμό, κάτω από πολιτικούς κοτζαμπάσηδες, είναι η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ αυτού του πολιτικού συστήματος. 

Ακόμη και σήμερα, συνεχίζουν το θέατρο των δήθεν διαπραγματεύσεων με τους ξένους τοκογλύφους. 

Η «λογική συμφωνία» που διαφημίζουν αφορά νέα αιματηρά μέτρα λιτότητας και ύφεσης. Μοναδική λύση για τη χώρα μια εθνική ηγεσία που θα διαγράψει το παράνομο χρέος και θα στραφεί στον πρωτογενή τομέα παραγωγής.

ΙΖΟΛΑ – ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΦΩΚΙΔΟΣ – ΚΛΩΣΤΗΡΙΑ ΦΙΛΙΑΤΩΝ – ΒΙΟΑΛ – ΒΑΜΒΑΚΟΥΡΓΙΑ – ΕΛΒΟ – ΦΟΣΦΩΡΙΚΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ – ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΑΒΑΛΑΣ – ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ – ΒΙΑΜΥΛ – ΠΙΤΣΟΣ – ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΛΑΣ – HELLENIC STEEL – ΕΝΔΥΜΑΤΑ ΡΕΤΣΙΝΑ – ΤΕΞΑΠΡΕΤ – ΒΙΛΚΑ – ΕΣΚΙΜΟ – ΥΦΑΝΕΤ – ΣΟΚΟΛΑΤΟΠΟΙΪΑ ΦΛΟΚΑ – ΕΛΒΙΕΛΑ – ΒΙΟΠΛΑΣΤ – ΝΤΡΕΣΚΟ – ΒΕΣΟ – ΜΑΝΤΙΣΟΝ – ΠΕΤΖΕΤΑΚΙΣ – ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ – ΠΥΡΚΑΛ – ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΑΙΓΙΟΥ – BODYLINE – ΦΙΛΚΕΡΑΜ JOHNSON – ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΘΡΑΚΗΣ DIANA – DELICA – ΦΛΩΡΑ – ΚΕΡΑΜΟΠΟΙΪΑ ΚΑΤΣΙΚΗΣ – ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ – ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ – ΚΕΡΑΝΗΣ – SATO – ΑΓΝΟ – ALUMIL – ΤΕΟΚΑΡ – ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ – ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ ELITE – ΑΛΛΑΤΙΝΗ – ΚΑΤΣΕΛΗΣ – ΒΑΛΚΑΝ ΕΞΠΟΡΤ – ΣΕΛΜΑΝ – ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ – ΜΕΒΓΑΛ – ALEX PACK – NEOSET – ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ – ΧΡΩΠΕΙ – ΑΤΛΑΝΤΙΚ – ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ ΝΑΟΥΣΑΣ. Έμπηξαν και κάτι φωτιές στο ΜΙΝΙΟΝ και στον ΚΑΤΡΑΤΖΟ ΣΠΟΡ και «έδεσε»το γλυκό ! ! !

Προσθέστε στις παραπάνω τον όμιλο ΒΙΟΧΑΛΚΟ, την ΦΑΓΕ, την PEPSICO, την COCA COLA, την PIRELLI, την GOOD YEAR που μετέφεραν τις έδρες τους και τα εργοστάσια τους σε άλλα κράτη, καθώς και τη μετάβαση πληθώρας Ελληνικών βιοτεχνιών σε όμορα κράτη. Μην λησμονάτε επίσης την καταστροφή της πρωτογενούς μας παραγωγής, που, κακά τα ψέματα, άρχισε μεθοδικά από την είσοδό μας στην τότε ΕΟΚ.

Ακόμη και τώρα που βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού, οι λαοσώστες πολιτικοί μας, επιμένουν να ομιλούν για ανάπτυξη.

Δεν μας είπαν ποτέ: 
ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ;;;;;
Γιατί υποδουλώσατε την χώρα;;;;
Εν ονόματι της Δημοκρατίας !
Ε, ρε Χρυσή Αυγή που σας χρειάζεται» 

Στο όνομα της Δημοκρατίας σήμερα αντιδρούν, κάνοντας δήθεν τον ανήξερο, για τα όσα όλα αυτά τα χρόνια εξέθρεψαν.

Οδήγησαν έναν βαθιά δημοκρατικό λαό να στραφεί στα άκρα, διότι οι θεσμοί της Δημοκρατίας δεν λειτούργησαν επειδή κάποιοι συνεχώς και αδιαλείπτως τους πριόνιζαν και τους υπέβλεπαν.

Έτσι όταν το καλοκαίρι του 11 κάποιοι οργάνωναν επιθέσεις κατά των πολιτικών που ο λαός καλώς ή κακώς έστειλε στο Κοινοβούλιο, χαιρόντουσαν.

Όταν γιουχάριζαν και γιαούρτωναν τους πολιτικούς που κατά τη γνώμη τους δεν επιτέλεσαν το καθήκον τους, γελούσαν.

Όταν έκαναν κακό στην εικόνα της πατρίδας μας με τους αποκλεισμούς ξένων προσκεκλημένων και με την ομηρία των επισκεπτών μας αδιαφορούσαν.

Έφτασε δυστυχώς η ώρα όσα όλα αυτά τα χρόνια εξέθρεψαν, να τους χτυπήσουν τη δική τους πόρτα.

Ας κατανοήσουν άπαντες πως δεν υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στη βία.

Οι… προοδευτικές βιαιότητες είναι ένα και το αυτό με τις… φασιστικές βιαιότητες.

Αυτές οι απαράδεκτες συμπεριφορές όλα αυτά τα χρόνια καταδυνάστευαν τους φιλήσυχους Έλληνες, οδήγησαν και οδηγούν μερίδα του Ελληνικού λαού στο αντίθετο άκρο, της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ.

Βλέπουμε εκπροσώπους κυρίως της Αριστεράς, προερχόμενους δήθεν από παρθενογένεση στα πολιτικά πράγματα του τόπου, να… νίπτουν τα χέρια τους ως άλλοι Πόντιοι Πιλάτοι για το κατάντημα της Χώρας, να κατακεραυνώνουν όποιον… δυστυχή έχει αντίθετη άποψη και με υποτιμητικό και μπλαζέ ύφος, να θεωρούν εαυτούς ως έχοντες τη μοναδική γνώση και πως μόνο αυτοί γνωρίζουν και υπηρετούν το καλό της Ελλάδας και των Ελλήνων ενώ οι λοιποί είναι ή ανόητοι ή διεφθαρμένοι,τραμπούκοι.

Μήπως οι χειρότεροι τραμπούκοι είναι οι κουστουμάτοι και γραβατωμένοι ψευτοδημοκράτες και ψευτοπατριώτες που τρομοκρατούν, βιάζουν και λεηλατούν με φοροεπιδρομές τους προδομένους κι εξαθλιωμένους Έλληνες;

Μήπως τραμπούκοι είναι αυτοί που κυβερνούσαν τόσες δεκαετίες και ξεπούλησαν την πατρίδα, μετατρέποντάς την σ’ ένα παγκόσμιο ξεφτιλισμένο ζήτουλα κι επαίτη;

Μήπως τραμπούκοι είναι αυτοί που απολύουν βιοπαλαιστές οικογενειάρχες, που δεν έχουν να δώσουν τροφή στα παιδιά τους;

Μήπως τραμπούκοι είναι αυτοί που διώχνουν τα Ελληνόπουλα στην ξενιτιά για να βρούνε δουλειά κι αξιοπρέπεια.

Μήπως τραμπούκοι είναι όλοι αυτοί που αποδείχθηκαν παγκόσμιοι διαφθορείς και παραδίδουν μαθήματα ήθους και ηθικής;

Μήπως τραμπούκοι είναι αυτοί που μετατρέπουν τον περήφανο ελληνικό λαό σε ουρές ανθρώπινων μαζών, περιμένοντας συσσίτιο της εκκλησίας;

Αν δε σταματήσει άμεσα όλο αυτό, αν δεν κατανοήσουν άπαντες την κρισιμότητα των στιγμών, τότε μόνο το γκρίζο και το μαύρο θα είναι το χρώμα που θα μπορεί κάποιος το επόμενο διάστημα να περιγράψει το αύριο της πατρίδας μας.

Ελληνες.

Πρέπει κάποτε να μάθουμε να ξεχωρίζουμε μόνοι μας, τους πραγματικούς τρομοκράτες κι όχι αυτούς που μας πλασάρουν οι άλλοι.


26% το Κόμμα των Ελευθέρων στην Αυστρία που τους κατηγορούσαν ως “νεοναζιστές”!



Τέλος δεν έχουν τα ραπίσματα που δέχεται το διεθνές κατεστημένο από κάθε εκλογική διαδικασία σε ολόκληρο τον κόσμο. Την τελευταία φορά γλιτώσανε την τελευταία στιγμή και με νοθεία την επικράτηση του πατριώτη υποψηφίου από το κόμμα των Ελευθέρων και όλοι οι καθεστωτικοί δήλωναν ανακουφισμένοι.


Έγιναν τώρα, όμως, και οι βουλευτικές εκλογές και τα πράγματα έδειξαν πως η άνοδος των πατριωτικών δυνάμεων δεν είναι κάτι που μπορεί εύκολα να αντιμετωπίσει το σύστημα. 

Συγκεκριμένα, το κόμμα των Ελευθέρων συγκέντρωσε το 26% των ψήφων, αυξάνοντας την δύναμή του κατά 5,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Έτσι, μπορεί να ήρθε τρίτο, αφού οι καταρρέοντες σοσιαλδημοκράτες συγκρατήθηκαν στο 26,9% ερχόμενοι δεύτεροι, αλλά και πάλι οι αναταράξεις είναι εξαιρετικά ισχυρές.

Το Λαϊκό Κόμμα που βγήκε πρώτο με 31,6% δεν έχει και ιδιαίτερα πολλές επιλογές σχετικά με τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Ουσιαστικά, στην Αυστρία υπάρχει τώρα ένα δίλημμα. Είτε θα σχηματιστεί συγκυβέρνηση Λαϊκού Κόμματος και σοσιαλδημοκρατών, η οποία θα συνεχίσει την πολιτική των ανοιχτών συνόρων στο λεγόμενο «προσφυγικό», με σίγουρο αποτέλεσμα στις επόμενες εκλογές το Κόμμα των Ελευθέρων να εξασφαλίσει την πρώτη θέση με αυτοδυναμία ή θα αλλάξει η πολιτική, εντάσσοντας τους πατριώτες στην συγκυβέρνηση.

Το δεύτερο ενδεχόμενο, που μέχρι στιγμής από τις δηλώσεις του προέδρου του Λαϊκού Κόμματος φαίνεται να είναι το επικρατέστερο, έχει προκαλέσει τον πανικό στις Βρυξέλλες και στα κονκλάβια εφαρμογής της Νέας Τάξης Πραγμάτων όπου πλέον έχουν αρχίσει οι συζητήσεις για το ότι χάσαν την Αυστρία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο συγκεκριμένο κόμμα αποδόθηκε η συνήθης κατηγορία του "νεοναζισμού". Το 26% δείχνει ότι η "καραμέλα" πάλιωσε και πλέον δεν έχει καμία απολύτως αξία, ούτε καν προπαγανδιστική.


Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Η παρασιτική, Λούμπεν "αστική τάξη".


Tον όρο «λούμπεν προλεταριάτο» τον συναντάμε στον Kάρολο Mαρξ και ύστερα από αυτόν σε πολλά άλλα έργα της κομμουνιστικής γραμματολογίας. 

Mε τον όρο «λούμπεν προλεταριάτο» ο Mαρξ εννοούσε το εξαθλιωμένο και περιθωριακό τμήμα της εργατικής τάξης, που είχε χάσει την ταξική του συνείδηση και τον ρόλο του στην κοινωνία. 

Προσπαθούσε να επιβιώσει με ευκαιριακές εργασίες μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας. 

Στο ταξικό πάνθεο του Kαρόλου Mαρξ το προλεταριάτο συμμετέχει άμεσα στη διαδικασία της παραγωγής, είναι ο άμεσος χρήστης των μέσων παραγωγής, η ζωή του και ο ταξικός ρόλος του συνδέεται με την εξέλιξη των μέσων παραγωγής, κάτι που συχνά ξεχνάμε σήμερα και αναζητάμε «αριστερή» πολιτική σε παρωχημένες μορφές οργάνωσης της παραγωγής. 

Eνώ, όμως, το προλεταριάτο είναι ο κυρίαρχος των μέσων παραγωγής, η ιδιοκτησία τους και το δικαίωμα της απόφασης ανήκει στους καπιταλιστές. 

Tην ανατροπή της σχέσεως αυτής ο Mαρξ τη θεωρούσε «νομοτελειακή», δηλαδή από τη λειτουργία της, από τις δυνάμεις που προκύπτουν από τη λειτουργία της. 

Tο «λούμπεν προλεταριάτο» προκύπτει επίσης από τη λειτουργία της σχέσης αυτής, αλλά ποτέ ο Mαρξ δεν το θεωρούσε δύναμη ανατροπής, όπως σήμερα κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν θεωρεί δύναμη ανατροπής τους «κουκουλοφόρους» που παριστάνουν τους αναρχικούς. Tο «λούμπεν προλεταριάτο» είναι το αλητοειδές προλεταριάτο.

Εκείνο το οποίο δεν μας λένε οι διάφοροι εκστασιασμένοι απο τις μαζώξεις συμπαράστασης είναι το: πώς φθάσαμε ως εδώ; 

Ξέχασαν να μας θυμίσουν ότι η “σοσιαλιστική” πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠAΣOK την τελευταία εικοσαετία, η δέσμευση μεγάλων κοινωνικών πόρων σε έναν παραμορφωμένο και στρεβλό δημόσιο τομέα, τον οποίο περιστασιακά και με απίθανη σε πλάτος και βάθος διαπλοκή λυμαίνονταν οι διάφοροι επιτήδειοι, η επέκταση διαφόρων “κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών”, όλη αυτή η πολιτική δήθεν υπέρ του λαού (δωρεάν παιδεία, δωρεάν υγεία, δημόσια έργα και κυρίως στρεβλώσεις στην αγορά), ευνόησε εξαιρετικά την παρασιτική αστική τάξη, την κομπραδόρικη, την μεταπρατική, τα λαμόγια της Εκάλης, της Πολιτείας, την λούμπεν αστική τάξη της σοσιαλεβεντουριάς, του φραπέ και της Μηλιώνη. 

Σήμερα, αυτή, η παρασιτική, λούμπεν αστική τάξη που δημιούργησε ο Ανδρέας και το ΠΑΣΟΚ είναι περισσότερο εκτεταμένη και άγρια, όσο ποτέ. Πιστεύουμε, ότι ζούμε στην έξαρσή του το ιστορικό δράμα της Eλλάδας, που ενώ ξεκίνησε με τους ίδιους περίπου όρους ανάπτυξης (με τον όρο εννοούμε κάτι πολύ ευρύτερο από την οικονομική μεγέθυνση) με χώρες όπως η Eλβετία, η Δανία, η Nορβηγία, έμεινε πολύ πίσω, ακριβώς επειδή δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί ως σοβαρή αστική κοινωνία. 

Γιατί τα τεράστια κονδύλια που εισέρρευσαν στην Ελλάδα κατασπαταλήθηκαν στην δημιουργία αυτής της παρασιτικής αστικής τάξης που το μόνο που πρόσφερε είναι άκρατος υπερκαταναλωτισμός και ευδαιμονισμός χωρίς αντίκρυσμα. Με αποτέλεσμα η Ελλάδα να μείνει καθυστερημένη και στους δύο πόλους: και στο προλεταριάτο και στην αστική της τάξη.

Αυτή η παρασιτική λούμπεν αστική τάξη, το δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ, την κληρονόμησε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι που κατέβηκε στους δρόμους γιατί κατάλαβε ότι το όνειρο που πρόσφερε ο Ανδρέας τελείωσε και τώρα ζεί τον εφιάλτη.

Η ΝΔ δεν είναι άμοιρη ευθυνών για 20 χρόνια παρακολουθούσε το κατρακύλισμα της ελληνικής κοινωνίας και δεν έβγαζε άχνα. Δειλή και άβουλη αντάμα παρακολουθούσε και παρακολουθεί την διαστρέβλωση των εννοιών και των λέξεων. 

Εκλεινε και κλείνει τα μάτια και τα αυτιά της στον συριζοπασοκικό αμοραλισμό περιμένοντας και περιμένει το θαύμα που θα την φέρει στην εξουσία, έχοντας πιστέψει ότι ο φωταδίστικος προοδευτισμός και η αριστερόστροφη προοδευτικάντζα είναι μονόδρομος. 

Αντί να αρπάξει από τα μαλλιά την ευκαιρία που της έδωσε η κριση και να συντρίψει μια για πάντα το μύθο του ΠΑΣΟΚ και του υποκαταάστατου ΣΥΡΙΖΑ και τον εκχυδαϊσμό που επέβαλε στην ελληνική κοινωνία προτίμησε την φυγή.


Η Αριστερά, λοιπόν, εδώ και δεκαετίες, τόσο στη Δύση όσο και στην Ελλάδα, όχι μόνο αδυνατεί να προτάξει μια εναλλακτική λύση στον ξέφρενο χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό αλλά, αντίθετα, προωθώντας την άρνηση της πατρίδας και του ριζώματος, την ισοπέδωση των φύλων και την παγκοσμιοποίηση, την οποία βάφτισε διεθνισμό, αποδείχθηκε ο ισχυρότερος σύμμαχος του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού και της άρχουσας τάξης παράλληλα με τη νεοφιλελεύθερη Δεξιά.
Ο οικονομικός φιλελευθερισμός προϋποθέτει τον πολιτισμικό, δηλαδή η Δεξιά χρειάζεται την Αριστερά για να μπορεί να κυβερνά.

Σήμερα, φαίνεται ξεκάθαρα ότι, ολοκληρώνεται ο κύκλος της 
Μεταπολίτευσης
. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις, οι τρεις βασικοί πυλώνες του καθεστώτος, ανήλθαν στην εξουσία, και την καταστροφή την ολοκληρώνει η Αριστερά. Πρόκειται μάλλον για έναν νόμο της ιστορικής εξέλιξης. Όταν κλείνει μια ιστορική περίοδος, αναδεικνύονται στο προσκήνιο οι πιο χαρακτηριστικές και ακραίες μορφές της περιόδου που προηγήθηκε. Τη μετεμφυλιακή περίοδο την ολοκλήρωσε η λεγομένη Χούντα, ως ακραία έκφραση της μετεμφυλιακής Δεξιάς, με μία εθνική καταστροφή. Επειδή η Μεταπολίτευση είχε μία κατεύθυνση αριστερόστροφη, θα κλείσει -καταστροφικά- με μία αριστερή κυβέρνηση. Εξάλλου, αυτά που έκανε πράξη το ΠΑΣΟΚ, όταν ανέβηκε το 1981 στην εξουσία, πήγαιναν κυριολεκτικώς πολύ πέρα από αυτά που λέει η σημερινή Αριστερά. Η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς στην Ελλάδα είναι το ΠΑΣΟΚ το οποίο και μετεξελίχθηκε, μέσα από μία κυβερνητική πορεία χρόνων· εδώ, ο ΣΥΡΙΖΑ μετεξελίχθηκε μέσα σε έξι μήνες.

Όταν το σύστημα-μεταπολίτευση εισήλθε στην τελική κρίση του ανέδειξε ως έσχατη κυβερνητική εκδοχή τους ιδεολογικούς εκφραστές της Μεταπολίτευσης, τον χώρο της παλιάς ΚΝΕ, του ΚΚΕ εσωτερικού, και τον περιρρέοντα χώρο, μαζί με ένα τμήμα των Εξαρχείων. Ο ιστορικός κύκλος της Μεταπολίτευσης κλείνει με την Αριστερά.


22% ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΕΠ 
ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟ 1974 
ΚΑΙ 125,7% ΤΟ 2009

ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΦΥΛΟΥ: Η ανωμαλία θεσμοθετήθηκε- Η κοινή λογική βιάστηκε


Η πρόσφατη υπερψήφιση του νομοθετήματος- εκτρώματος για την «νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου» από την βουλή των Ελλήνων αποτελεί ένα θλιβερό γεγονός-ορόσημο για την ελληνική κοινωνία , το οποίο είναι σίγουρο ότι θα αποτελέσει αντικείμενο έρευνας στο μέλλον από τους ειδήμονες της ψυχιατρικής επιστήμης ,της ψυχολογίας και της κοινωνιολογίας .

Τα φώτα της δημοσιότητας και η προσοχή της κοινής γνώμης για αρκετό χρονικό διάστημα στράφηκαν στο επίμαχο νομοσχέδιο , παρά το γεγονός ότι το αντικείμενό του αφορούσε σε μία απειροελάχιστη ομάδα του συνολικού πληθυσμού. 

Το 99 ,9% των ανθρώπων γεννιέται με φύλο καθορισμένο βάσει των χρωμοσωμάτων του. Άρρεν ή Θήλυ , με γενετικά καθορισμένα χαρακτηριστικά , συγκεκριμένα για κάθε φύλο , είτε εμφανή (π.χ. γεννητικά όργανα) , είτε αφανή ( φυσιολογία οργανισμού , χημεία εγκεφάλου , διαφορές σε μοριακό και κυτταρικό επίπεδο βιολογίας του οργανισμού).

Στον απαράβατο αυτόν φυσικό κανόνα υπάρχει και η εξαίρεση: Ένα απειροελάχιστο ποσοστό ατόμων που γεννώνται με χημική και ορμονική διαταραχή η οποία έχει ως αποτέλεσμα να φέρουν χαρακτηριστικά και των δύο φύλων (ερμαφροδιτισμός) , κατάσταση η οποία χαρακτηρίζεται από την επιστήμη της ιατρικής ,της γενετικής ,της βιολογίας ως εκ γενετής πάθηση .

Οι συνάνθρωποί μας αυτοί έως τώρα καλύπτονταν επαρκώς από την ισχύουσα νομοθεσία , εφόσον η ιατρική επιστήμη «διόρθωνε» , στην ουσία αποκαθιστούσε κατά το δυνατόν , το φύλο το οποίο υπερτερούσε και κατόπιν η πολιτεία προέβαινε μέσω συγκεκριμένης δικαστικής διαδικασίας στην διευθέτηση της νομικής κατάστασης των ατόμων αυτών. 

Με το επίμαχο νομοθέτημα τόσο η κυβέρνηση όσο και εν γένει ο συρφετός των δυνάμεων της «πολιτικής ορθότητας» , εκμεταλλεύονται και χρησιμοποιούν αυτούς τους συνανθρώπους μας και την ιδιαιτερότητά τους , υποκριτικά και εντελώς προσχηματικά , προκειμένου να προωθήσουν τις αρρωστημένες ιδεοληψίες τους.

Αγνοώντας τους νόμους της Φύσης αλλά και τις παραδοχές της Επιστήμης , προσπαθούν να επιβάλουν ως κυρίαρχη την αντίληψη ότι το φύλο δεν είναι γενετικά προδιαγεγραμμένο ,αλλά ότι η επιλογή του είναι θέμα προσωπικής αντίληψης και θεώρησης για το κάθε άτομο , το οποίο μπορεί να επιλέξει κατά το δοκούν το αν θα είναι άρρεν ή θήλυ , ανάλογα με τις διαθέσεις του ,τις απόψεις του , την κοσμοθεώρησή του ,και πλήθος άλλων κοινωνικών παραγόντων άσχετων με τους φυσικούς νόμους.

Παρέχουν δε την νομική δυνατότητα αλλαγής ή «διόρθωσης» ή «επαναπροσδιορισμού» φύλου ,όχι μόνο στους εκ γενετής πάσχοντες από ερμαφροδιτισμό , αλλά και σε όλους τους ομοφυλόφυλους , δηλαδή στο σύνολο των ατόμων που έχουν παρεκκλίνουσα σεξουαλική συμπεριφορά ,χωρίς όμως αυτή να οφείλεται σε λόγους παθολογικούς και βιολογικούς.

Ακόμη χειρότερα και μέσα στον παροξυσμό που έχουν για να επιβάλουν στην κοινωνία το αφύσικο ως φυσικό και το παράλογο ως λογικό ,αγνοούν ακόμη και το στοιχείο της ανηλικότητας που έχει θεσμοθετήσει η πολιτεία σε πολλούς τομείς του δικαίου για την προστασία των δικαιωμάτων των ανηλίκων και δίνουν την δυνατότητα ακόμη και σε άτομα 15 ετών να προβούν στην συγκεκριμένη , καταστροφική για την ζωή τους αλλά και για την ψυχοσύνθεσή τους , αμφιλεγόμενη διαδικασία.

Ποιο θα είναι άραγε το επόμενο βήμα σε αυτόν τον κατήφορο; Μήπως να καταργήσουμε και τους περιορισμούς περί ανηλικότητας που θέτει η ποινική μας νομοθεσία ,για παράδειγμα στα σεξουαλικά εγκλήματα , και να αφήσουμε τους ανήλικους έρμαια στις διαθέσεις του κάθε ανώμαλου , στο όνομα της «προοδευτικότητας»; 

Το επίμαχο νομοθέτημα ικανοποιεί απόλυτα τις νοσηρές ιδεοληψίες τόσο των μαρξιστών όσο και των νεοφιλελεύθερων υπηρετών της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης , που απέδειξαν για μία ακόμη φορά ότι αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Έτσι εξηγείται και η απόλυτη σύμπλευση όλων των συστημικών πολιτικών δυνάμεων που κόπτονται υπέρ της «πολιτικής ορθότητας» , για την υπερψήφισή του.Με τις διατάξεις του νόμου αυτού επιχειρείται να επιβληθεί το αφύσικο έναντι του φυσιολογικού , ο παραλογισμός έναντι της κοινής λογικής , το ανήθικο ενάντια στο ηθικό , οι μαρξιστικές και νεοφιλελεύθερες αρρωστημένες ιδεοληψίες και αντιλήψεις έναντι των νόμων της Φύσης και των Επιστημών.

Κάποιος αδιάφορος ,τρίτος παρατηρητής , εάν τυχόν είχε αίσθηση του χιούμορ , ίσως και να διασκέδαζε προβλέποντας τις κωμικές και γελοίες καταστάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν από τις διατάξεις ενός νόμου- εκτρώματος και οι οποίες είναι ικανές να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για τους σεναριογράφους των σατυρικών επιθεωρήσεων ή του κωμικού κινηματογράφου : Ο δεκαοκτάχρονος Κώστας για παράδειγμα να δηλώσει «Κωνσταντίνα» για να αποφύγει την στράτευση , ή ο πενηντάχρονος Βαγγέλης να δηλώσει «Λίτσα» προκειμένου να βγει σε μειωμένη σύνταξη ως μητέρα ανηλίκου τέκνου.

Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα είναι αμείλικτη , είναι για κλάματα και είναι τραγική για όλους τους Έλληνες οι οποίοι γαλουχήθηκαν με τα πατροπαράδοτα ιδανικά και αξίες της Ελληνορθόδοξης παράδοσής μας. « Το προτεινόμενο Νομοσχέδιο προκαλεί το αίσθημα της κοινωνίας, τορπιλίζει τον ιερό θεσμό της οικογένειας, έρχεται σε αντίθεση με τα χρηστά ήθη και την κοινή λογική και κυρίως καταστρέφει τον άνθρωπο» , όπως ορθότατα επισήμανε με πρόσφατη ανακοίνωσή της η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ο δρόμος για τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφύλων και για την υιοθεσία τέκνων από αυτούς , πλέον θα είναι ανοικτός , εφόσον το επίμαχο νομοθέτημα δίνει την δυνατότητα καταστρατήγησης της κείμενης νομοθεσίας: Μόνο κατ’όνομα «ετεροφυλόφυλα» ζευγάρια θα μπορούν πλέον ανενόχλητα να υιοθετούν χωρίς να υπάρχει καμία δυνατότητα προστασίας των ανηλίκων. Ο θεσμός της οικογένειας ναρκοθετείται και οι ανήλικοι θα γίνονται έρμαια των διαθέσεων ατόμων με αποδεδειγμένη παρεκκλίνουσα σεξουαλική συμπεριφορά χωρίς να υπάρχει καμία δυνατότητα προστασίας τους.

Συνένοχοι και συνεργοί σε αυτό το έγκλημα που συντελείται κατά της ελληνικής κοινωνίας , της οικογένειας ,των αρχών και των αξιών του Έθνους μας και του λαού μας , είναι το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων που στήριξαν είτε άμεσα, είτε έμμεσα διά της ανοχής τους ,το επίμαχο κατάπτυστο νομοθέτημα.

Υπόλογοι έναντι του λαού , του Θεού και της συνείδησής τους είναι οι βουλευτές που έβαλαν την υπογραφή τους στην θεσμοθέτηση του εκφυλισμού και της διαστροφής.Ως θλιβεροί συνοδοιπόροι στην εκστρατεία επικράτησης της μαρξιστικής υποκουλτούρας που προβάλει το παρόν νομοθέτημα , εμφανίζονται τόσο οι ΑΝΕΛ όσο και η Νέα Δημοκρατία , αποδεικνύοντας και πάλι ότι μοναδική φωνή εθνικής αντιπολίτευσης και εθνικής αντίστασης στο Ελληνικό κοινοβούλιο αποτελεί το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών.

Ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή , αυτή την φορά στέκεται υπέρμαχος και θεματοφύλακας όχι μόνο της Πατρίδας ,της Θρησκείας , της Οικογένειας και των πατροπαράδοτων αρχών και αξιών του Έθνους μας ,αλλά και της Κοινής Λογικής και του Φυσικού Νόμου: Είτε Άνδρας, είτε Γυναίκα , γεννιέσαι ,δεν γίνεσαι! 

Τόσο οι μαρξιστές όσο και οι νεοφιλελεύθεροι ινστρούχτορες και προπαγανδιστές της νέας τάξης πραγμάτων , οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλουν τις αρρωστημένες ονειρώξεις τους και τα παρά φύσιν απωθημένα τους στην ελληνική κοινωνία , είναι ελάχιστοι ,ασήμαντοι ,μηδαμινοί  για να αντιπαρατεθούν σε Αξίες , Αρχές ,και Ιδανικά τα οποία επί χιλιετίες είναι συνυφασμένα με την επιβίωση του Έθνους μας και της Φυλής μας. 

Η αποτυχία των αντεθνικών τους σχεδίων είναι βέβαιη και προδιαγεγραμμένη.Και η Δύση των αρρωστημένων ιδεοληψιών τους , θα σηματοδοτήσει ταυτόχρονα και την Χρυσή Αυγή του Ελληνισμού.

Γιώργος Χασιώτης
Δικηγόρος


ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΣ


Βάλανε οι σταυρωτήδες σιωνιστές το άνομο χέρι τους να διαμελίσουν την Αγία τού Χριστού και τού Πολιτισμού Ελλάδα μας. 

Επέλεξαν να μάς χτυπήσουν εν τω μέσω τής μνημονιακής φτωχοποίησης που είναι κι αυτή δικό τους όπλο. 

Θέλουν να κάμουν ανεξάρτητες ελληνικές επαρχίες που έχουν γεωφυσικό πλούτο, ακριτική θέση και γεωπολιτική αξία. Μια από αυτές τις επαρχίες είναι η Ήπειρος και μαζί της διεκδικούν κι εμάς τούς ανά την ελεύθερη Ελλάδα Έλληνες Αρβανίτες, γνήσιους και καθάριους από το λυκαυγές τής ανθρωπότητας Δωριείς. Είμαστε τα παιδιά των βασιλέων Κάδμου, τού γιου του, ταξιδευτή και δημιουργού τής Ιλλυρίας Ιλλυριού και τού Πύρου.

Μάς λέγουν οι Αλβανοί από το κράτος – εφεύρημα των ψευτοσυμμάχων ότι οι Έλληνες είναι κατά 60% … Αλβανοί και ζητούν ταυτόχρονα επιστροφή αλβανοτσάμηδων εξωμοτών και την … αλβανικότητα ημών των Αρβανιτών!!! Την αλήθεια όμως, την μία και μοναδική αλήθεια, την λένε ο γενετικός κώδικας, η ιστορία, ο πολιτισμός, τα μνημεία, τα έργα και οι μάχες τού λαού των Ελλήνων. 

Είναι όλα τους ελληνικά, και μέσα σε εμάς τούς Αρβανίτες γνήσιους απογόνους Δωριέων και στην κατά δική μας, την 100% Ελληνική Ιλλυρία που είναι αδιάψευστη πραγματικότητα και όχι ανύπαρκτο μόρφωμα όπως είναι η Αλβανία. Η δε ονομασία μας προέρχεται από το βορειοηπειρωτικό Άρβανο, πέρα έως πέρα ελληνικό κι αυτό.

Ναι, υπάρχουμε σε ολάκερη την Ελλάδα, σε κάθε γωνιά τής Ελληνικής Πατρίδος, τής Γης των Ελλήνων Πατέρων μας. Όπως υπάρχουμε στα χώματα τής Βοιωτίας, όπως υπάρχουμε στα χώματα τής Ηπείρου, όπως υπάρχουμε στα χώματα τής προσωρινά αλύτρωτης και συντόμως ξανά Ελληνικής Βορείου Ηπείρου μας. 

Σε μια Ορθόδοξη, Εθνικιστική, Μεγάλη και Αυτοκρατορική Ελλάδα. Και η γη που πότισε ο ποταμός Θύαμις κι αυτή Ελλάς εστί. 

Έλληνες εσμέν άπαντες και ελληνική βαστούμε την Ιερή Ελλάδα που μέλλει να μεγαλώσει με την απελευθέρωση ημών από τούς εντός συνόρων ανθέλληνες και με την ευθύς αμέσως απελευθέρωση των προσωρινώς ευρισκομένων εκτός συνόρων αδερφών και εδαφών μας.

Σπυρίδων Καραχάλιος



Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Οι σφουγγοκωλάριοι


Ο σφουγγοκωλάριος ήταν υψηλό αξίωμα και ταυτοχρόνως επάγγελμα στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το έργο του ήταν να σκουπίζει τα οπίσθια των αυτοκρατόρων.

Ήταν αξίωμα που πολλοί ζήλευαν και μόνο έμπιστα άτομα διορίζοντο, αφού είχαν το προνόμιο να ευρίσκονται τόσο κοντά στον αυτοκράτορα όταν αυτός ήταν γυμνός και άοπλος.

Με το πέρασμα του χρόνου το επάγγελμα αυτό εξέλειπε. Επεβίωσε όμως ως συγκεκριμένη συμπεριφορά στην πολιτική μας κουλτούρα. 

Ποιος είναι ο σημερινός σφουγγοκωλάριος; Το βασικό γνώρισμα της συμπεριφοράς του είναι η εξόφθαλμη ικανότητά του να επιδίδεται στην τέχνη του «σκουπίζειν» τα οπίσθια ισχυρών πολιτικών, ανεξαρτήτως ιδεολογικής ή πολιτικής θέσης, οι οποίοι μπορούν να του εξασφαλίσουν μία θέση στον επίγειο παράδεισο, δηλαδή πολιτική ή επαγγελματική ανέλιξη και κατ’ επέκταση, για να χρησιμοποιήσω ένα όρο του συρμού, «κοινωνική επιφάνεια».

Είναι ο πολιτικός ελαφρών βαρών που θέλει να γίνει βουλευτής ή υπουργός, ο ξέμπαρκος πολιτικός που θέλει να ξαναμπεί στο παιγνίδι της εξουσίας, ο καριερίστας δημόσιος υπάλληλος που πατά επί πτωμάτων, ο ανεπαρκής δημοσιογράφος που αναζητεί τα δεκανίκια των πολιτικών για να επιβιώσει, ο φιλόδοξος νέος που εγκλώβισε τη ζωή του σε ένα lifestyle, με αυτοσκοπό την απόκτηση με κάθε τρόπο τίτλων «επαγγελματικής και πολιτικής ευγενείας», ούτως ώστε όταν βγαίνει από το σπίτι του να αυτοϊκανοποιείται με την εντύπωση ότι είναι επώνυμος, άρα σπουδαίος, και γενικά άνθρωποι με ελλείμματα προσωπικότητας, οι οποίοι έταξαν στη ζωή τους να «ανέλθουν», άνθρωποι οι οποίοι ακόμη και με το ντύσιμό τους ή όταν συστήνονται αισθάνονται την ανάγκη να δηλώνουν το κοινωνικό και επαγγελματικό τους καθεστώς.

Στην πραγματικότητα, όμως, θρασύδειλοι καιροσκόποι, αχθοφόροι της αναξιοπρέπειας και μεταπράτες της αθλιότητας. 

Η τακτική τους ευκόλως προβλέψιμη. Επιλέγουν ένα ισχυρό πολιτικό, τον ακολουθούν και πράττουν παν ό,τι αναγκαίο για να αποδείξουν την νομιμοφροσύνη, που φθάνει μέχρι τα όρια της εθελούσιας ανδραποδώδους υποταγής. 

Επικεντρώνουν την συμπεριφορά τους σε κάθε ευκαιρία στο θάμβο της εντύπωσης. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνουν να συλλέξουν πολλά προεκλογικά γραμμάτια, τα οποία θέλουν να εξαργυρώσουν ακριβά μετά τις εκλογές.

Το φαινόμενο του σφογγοκωλάριου ευδοκιμεί στη χώρα μας. Τους βλέπουμε να κινούνται απροκάλυπτα κάθε φορά που υπάρχουν πολιτικές εκλογές, αφού εκλαμβάνουν τις προεκλογικές εκστρατείες ως την κατ’ εξοχήν εορταστική τους περίοδο.

Άλλοτε τους βλέπουμε να συνωστίζονται πίσω από τους πολιτικούς για να τους συλλάβει ο τηλεοπτικός φακός και άλλοτε να σπεύδουν σε προεκλογικές συγκεντρώσεις για να ηδονιστούν από μία χειραψία με τον πολιτικό που επέλεξαν να υπηρετήσουν.

Οι σφουγγοκωλάριοι ζουν για να αποκτήσουν «υψηλές θέσεις» και να αισθάνονται ότι κάνουν λαμπρές καριέρες, ενώ οι σοβαροί άνθρωποι όταν βρεθούν σε κάποια θέση δίνουν ζωή στην κοινωνία.

Οι σφουγγοκωλάριοι παρά την χρονολογική τους ηλικία δεν μεγαλώνουν ποτέ. Τους βρίσκει κανείς μονίμως σε συγκεντρώσεις να χειροκροτούν παρελάσεις παραφουσκωμένων εγωισμών.

Φτύνουν με την ίδια ευκολία αυτό που μέχρι χθες χειροκροτούσαν ή μεταπηδούν από το ένα κόμμα στο άλλο αν δεν πάρουν για την καριέρα τους αυτό που θέλουν. Όπως είπαμε, «η καριέρα πάνω απ’ όλα!».

Επειδή οι σφουγγοκωλάριοι έχουν μία εκ βάθους σχέση με την ηλιθιότητα, ουαί και αλίμονο σε αυτόν που αρχίζει να συζητά μαζί τους με κριτική διάθεση για τον πολιτικό του οποίου «σκουπίζουν» τον πισινό. Για να θυμηθούμε εδώ τη σοφή ρήση του Μαρκ Τουέιν: «Μη συζητάς ποτέ δημόσια με ένα ηλίθιο, θα σε κερδίσει με την εμπειρία του και οι τρίτοι μπορεί να μην καταλάβουν τη διαφορά».

Η κοινωνία μας έχει πολλά αποθέματα τέτοιου φυράματος. Κάποιοι κάνουν μεγάλες καριέρες λόγω επιτυχούς άσκησης αυτού του «χαρίσματος» και κάποιοι φιλοδοξούν να τους φθάσουν. Όπου και να φθάσουν όμως είναι χαρακτηρισμένοι.

Για τους τρίτους θα είναι οι γνωστοί σφουγγοκωλάριοι ενώ γι’ αυτούς που υπηρετούν, θα είναι μονίμως ένα κοινό κολωσφούγγι. Αλίμονο σ’ αυτούς που άφησαν τη ζωή τους να την καθοδηγήσει η ματαιοδοξία της «μεγάλης καριέρας», περνώντας την αναγκαστικά μέσα από τη λογική του «σκουπίζειν» τα οπίσθια των ισχυρών.

Όσο, ιδιαιτέρως, για τους πολιτικούς, το να ενδιαφέρονται για τον αριθμό των ακολούθων και των συνεργατών τους και όχι για την ποιότητα τους, δηλαδή το να «αρέσουν» στους σφουγγοκωλάριους, είναι απόδειξη αδυναμίας.

Είναι δε πολύ επικίνδυνο για την δημοκρατία ο πολιτικός να αισθάνεται ανώτερος από τους γύρω του και οι γύρω του καιροσκοπικώς να του το δείχνουν.

Τότε χάνεται ο ορθολογισμός και ο εποικοδομητικός διάλογος, με αποτέλεσμα η σχέση να μετατρέπεται σε σχέση υποτελείας και διαρκούς επιβεβαίωσης του ισχυρού.

Όσο κατάπτυστοι είναι οι σφουγγοκωλάριοι άλλο τόσο καταγέλαστοι είναι οι πολιτικοί που τους ανέχονται, γιατί ο έξυπνος ηγέτης δίδει σημασία όχι στο ποια γνώμη έχουν οι συνεργάτες του γι’ αυτόν αλλά ποια γνώμη έχει ο ίδιος γι’ αυτούς. Άλλωστε δεν είμαστε τίποτε άλλο εκτός από αυτό που σκεφτόμαστε.

Η αξιοπρέπεια δεν έγκειται στο να κατέχεις περίοπτη θέση αλλά στο να αισθάνεσαι πάνω απ’ όλα ελεύθερος.


13 Οκτωβρίου 1904: Περνά στο πάνθεον των Ηρώων ο Παύλος Μελάς - Ο Ελευθερωτής της Μακεδονίας


Όσο ευφάνταστα μπορεί κανείς να σκεφτεί πώς θα ήταν η Ελλάδα χωρίς την πρόωρη απώλεια του Ίωνα Δραγούμη το 1920, άλλο τόσο ευφάνταστα αναρωτιέται πώς θα ήταν αν ο Παύλος Μελάς δεν είχε σκοτωθεί τόσο νωρίς. 

Το ότι και τα δύο αυτά πολύ σημαντικά πρόσωπα της νεώτερης ιστορίας μας είχαν συγγενικό δεσμό και ταυτότητα σκέψεων και ενεργειών μπορεί να είναι μια απλή συγκυρία ή μπορεί και να οφείλεται μέσα στην ατμόσφαιρα που ανατράφηκαν… 

Εκατόν δώδεκα χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο του Παύλου Μελά. Λίγο έως πολύ όλοι γνωρίζουμε τον πατριωτισμό και τη θυσία του για να εξασφαλισθεί η ελληνικότητα της Μακεδονίας. 

Ένας νεαρός και ενθουσιώδης αξιωματικός που εγκατέλειψε την ηρεμία της υπηρεσίας και τη γαλήνη ενός μεγαλοαστικού αθηναϊκού σπιτιού για να πιάσει το καριοφίλι και κάτω από την προστασία μιας μάλλινης κάπας να πρωταγωνιστήσει σ’ έναν εντελώς αβέβαιο αγώνα.

Ο Μακεδονικός Αγώνας, που ο Παύλος Μελάς, μαζί με πολλούς άλλους, σφράγισε τον Οκτώβριο του 1904 με τον άδικο και ηρωικό του θάνατο, είναι ένας μεγάλος σταθμός της εθνικής μας πορείας: 

Μεγάλος γιατί οδήγησε στη σωτηρία και στην απελευθέρωση της Μακεδονίας και έγινε αφορμή να αποκαλυφθούν και πάλι οι θεμελιακές εκείνες αρχές, που συνιστούν το διαχρονικό χαρακτήρα του Έλληνα.

Ο Παύλος Μελάς, κατά τη διάρκεια των παιδικών και εφηβικών του χρόνων, πέραν από τα εκ γενετής προτερήματα και ελαττώματά του, ανέπτυξε, ως ένα μεγάλο βαθμό, την προσωπικότητά του και απέκτησε τα ωραία ιδανικά του κάτω από τη συνεχή επιρροή της οικογενειακής του παράδοσης, του οικογενειακού περιβάλλοντος, της συμπεριφοράς και της πατριωτικής δράσης του αγωνιστή πατέρα του, των σοβαρών πολιτικοστρατιωτικών γεγονότων που συνέβησαν στην περίοδο 1878-1885, αλλά και του εθνικού παλμού που επικρατούσε - την ίδια εποχή - σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία και κυρίως στα Δημοτικά Σχολεία και Γυμνάσια της χώρας. 

Επομένως, συνειδητή και αταλάντευτη ήταν η απόφασή του να διαλέξει το υψηλό λειτούργημα του αξιωματικού, γιατί πίστευε ακράδαντα ότι με αυτόν και μόνον τον τρόπο θα μπορούσε να υπηρετήσει την πατρίδα του και για αυτήν να θυσιαζόταν. 

Έτσι λοιπόν, τον Αύγουστο του 1891, ο Παύλος Μελάς, ύστερα από πενταετή ευδόκιμη φοίτηση στο Στρατιωτικό Σχολείο Ευελπίδων (ΣΣΕ), διανύοντας το 21° έτος, ονομάσθηκε Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού, έδωσε τον όρκο του Αξιωματικού.Πίστευε ότι ο στρατός αποτελεί το μεγαλύτερο εθνικό σχολείο, από το οποίο όλοι θα αποφοιτήσουν και έτσι θα αποκτήσουν ενιαία αντίληψη επ' αγαθώ της Πατρίδος.

Ο Παύλος είχε γνωρίσει τη Ναταλία αρχικά ως Εύελπις, στην τελευταία τάξη του Σχολείου, σε κάποια φιλανθρωπική αγορά. Λίγο αργότερα, ως Ανθυπολοχαγός, την ξανασυνάντησε στην Κηφισιά σε ορισμένες συναναστροφές και η αμοιβαία συμπάθεια όπως και η σφοδρή έλξη που γρήγορα αναπτύχθηκαν, είχαν ως ευτυχή κατάληξη το Μάρτιο του 1892 να τελέσουν τους αρραβώνες τους, παρά τις κάποιες επιφυλάξεις των γονέων τους, λόγω του νεαρού της ηλικίας τους. 

Οι γάμοι του Παύλου και της Ναταλίας τελέσθηκαν λίγο αργότερα, τον Οκτώβριο του 1892, στο σπίτι των Δραγούμηδων στην Κηφισιά, όπου παρέστησαν όλοι οι συμμαθητές του Παύλου στο ΣΣΕ. Οι νεόνυμφοι εγκαταστάθηκαν αρχικά στην πατρική κατοικία του Παύλου, αλλά ύστερα περίπου από ένα χρόνο νοίκιασαν ένα μικρό σπίτι κοντά στους στρατώνες του πυροβολικού.Στα μέσα του 1894 γεννήθηκε το πρώτο τους παιδί, που το ονόμασαν Μιχαήλ, όπως τον πατέρα του Παύλου, αλλά που στο σπίτι ύστερα τον φώναζαν Μίκη. 

Η χαρά του Παύλου ήταν απερίγραπτη, βλέποντας το γιο του να μεγαλώνει και μετά την υπηρεσία του αφιέρωνε σε αυτόν τον περισσότερο χρόνο του.Πέρα όμως από την ειδυλλιακή οικογενειακή ατμόσφαιρα, ο Παύλος Μελάς άρχισε σιγά-σιγά να ανησυχεί και να θλίβεται με τους επικρεμάμενους κινδύνους που αντιμετώπιζε η πατρίδα μας και ειδικότερα με την αποτελμάτωσητων εθνικών θεμάτων.

Το 1900, ήταν τοποθετημένος στο 2° Σύνταγμα Πυροβολικού στην Αθήνα, η δε υπηρεσία του κυλούσε μονότονα, χωρίς να διαφαίνεται στο ορατό μέλλον προοπτική προαγωγής (ήδη συμπλήρωνε δέκα χρόνια ως Ανθυπολοχαγός) ή γενικότερης βελτιώσεως της καταστάσεως του στρατεύματος.Την ίδια εποχή απέκτησε και δεύτερο παιδί, κοριτσάκι, τη Ζωή.

Ως αξιωματικός είχε πάρει μέρος στον ατυχή πόλεμο του 1897 και παρά τον ενθουσιασμό του, είχε δει τότε να συντρίβονται ως διά μαγείας τα εθνικά όνειρα της εποχής.

Το Ελληνικό Κράτος, δυστυχώς, έχοντας εξέλθει ταπεινωμένο, καθημαγμένο και οικονομικά κατεστραμμένο από τον πόλεμο του 1897, τα πρώτα χρόνια δεν έδωσε μεγάλη σημασία στα τεκταινόμενα στη Μακεδονία και δε διέγνωσε εγκαίρως το μεγάλο κίνδυνο εκβουλγαρισμού του ελληνικού πληθυσμού.

Η Βουλγαρία μεγάλωσε, η Ελλάδα ταπεινώθηκε και, επιπλέον, δέχτηκε τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο το 1898.Μέσα στην περίεργη ατμόσφαιρα των ημερών που ακολούθησαν, έχοντας χάσει τον πατέρα του, με τον οποίο ήταν στενά συνδεδεμένος, συνέχισε απρόσκοπτα να πιστεύει στα εθνικά οράματα αποκατάστασης των αλύτρωτων ελληνικών πληθυσμών.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες ο Μακεδονικός Αγώνας στις αρχές του 20ού αιώνα, ιδιαίτερα κατά την περίοδο 1904-1908, εντάθηκε από την πλευρά των Βουλγάρων με την αποστολή ένοπλων ομάδων, που προσπαθούσαν να επιβάλλουν στους ελληνικούς πληθυσμούς να προσχωρήσουν στη Βουλγαρική Εξαρχία. 

Ιδιαίτερα στρέφονταν κατά των Ελλήνων δασκάλων και ιερέων, ώστε οι πληθυσμοί να μένουν ακέφαλοι εκπαιδευτικά και εκκλησιαστικά και να υποτάσσονται ευκολότερα στις βουλγαρικές αξιώσεις.

Η προπαγάνδα γινόταν στα σχολεία και τις εκκλησίες, με δασκάλους και ιερείς που στέλνονταν από τη Βουλγαρία.

Οι Έλληνες αντέδρασαν φτιάχνοντας περισσότερα σχολεία και εκκλησίες, περισσότερους δασκάλους και ιερείς. Η αφοσίωση του κλήρου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο αποτελούσε στοιχείο συσπείρωσης των χριστιανών γύρων από την «ελληνική ιδέα». Φωτισμένοι και δυναμικοί ιεράρχες, με το θάρρος τους, κατάφεραν να αντιστρέψουν το κλίμα.

Με πλήρη συναίσθηση των κινδύνων, κυρίως όμως του εθνικού χρέους του, ανέλαβε πρόθυμα την πολυπόθητη γι αυτόν μυστική αποστολή στη Μακεδονία. Ήταν σε συνεχή επικοινωνία με τον Ίωνα Δραγούμη, ο οποίος, μεταξύ άλλων του έγραφε: «καταφεύγω σε σένα γιατί είσαι ο καλλίτερος πατριώτηςπου είδα στην Ελλάδα» και του συνιστούσε να εργασθούν σκληρά και συντονισμένα για να σωθεί η Μακεδονία. 

Ο Παύλος ανταποκρίθηκε αμέσως στο κάλεσμα αυτό και πήγε από τους πρώτους για να ενισχύσει των Ελλήνων που ζούσαν εκεί υπό οθωμανικό καθεστώς, κυρίως όμως για να οργανώσει την άμυνα απέναντι στη δράση των Βούλγαρων κομιτατζήδων. Μόνον έτσι μπόρεσαν να αναθαρρήσουν οι Έλληνες εκεί και να προετοιμασθεί η απολύτρωση της ελληνικής Μακεδονίας.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο σύντομο διάστημα που ο Ανθυπολοχαγός Παύλος Μελάς αγωνίζεται με όλες τις δυνάμεις του για την ιερή υπόθεση της Μακεδονίας, βρίσκει ότι είναι εθνικά αναγκαίο και ηθικά απαραίτητο νααποστείλει μια επιστολή προς ένα “Νεαρό Εύελπι’’, ως μιαανεπανάληπτη διαχρονική υποθήκη προς όλους τους Ευέλπιδες, στην οποία γράφει:

«Η ζωή είναι πόλεμος. Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η ΝΙΚΗ.

Μη μιλάς, να σκέπτεσαι, ν’ αγαπάς, να μην πονάς.

Ένας είναι ο σκοπός σου, ο ΠΟΛΕΜΟΣ.

Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα Ελληνικά ιδανικά του ανθρωπισμού.

Πολέμα για την ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ.

Άνδρες που περπατούν στη ζωή ευθυτενείς και με γαλήνη, μαθημένοι να πονούν χωρίς να υποφέρουν, να νικούν χωρίς να θριαμβολογούν, να νικώνται χωρίς να μοιρολογούν. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνδρες, θεμέλια γενεών.

Αυτοί είναι οι Ευέλπιδες οι αυριανοί ηγήτορες του Έθνους.

Νεαρέ Εύελπι μάθε και εξασκήσου να είσαι απλός, ολιγόλογος, συγκροτημένος, σεμνός.

Λίγα λόγια, πολλά έργα.

Ανθρωπιά μεγάλη, πειθαρχία, πείσμα, αντοχή.

Όποιος σε κοιτά, τα μάτια του να γεμίζουν παλλικάρι.

Περισσότερο να προσβάλλεσαι όταν σε κυριεύει ο πόνος.

Μη θυμώνεις, χειρότερα είναι να χτυπήσεις έστω και εάν μόλις κρατιέσαι με έναν κόμπο στο λαιμό.

Να φύγεις είναι δειλία. Μόνος σου αποφάσισες να γίνεις Αξιωματικός.

Απελπισία, ύστερα να γελάς και από την μία μέρα στην άλλη γίνεσαι άνδρας, δηλαδή, μαθαίνεις να κρατάς μέσα σου τον πόνο και την απορία, έτσι χωρίς να φαίνεται, αλλά να επιμένεις πάντα στο σκοπό σου, στα όνειρά σου».

Παύλος Μελάς (ή Μίκης Ζέζας) Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού Τάξις 1891


Η σύγκρουση με την τουρκική δύναμη στη Στάτιτσα που κατέληξε στον θανάσιμο τραυματισμό του Παύλου Μελά ήταν μια από τις πιο άθλιες προδοσίες που έχει καταγράψει η ιστορία. 

Ο κομιτατζής Μήτρος Βλάχος, ενοχλημένος από την απέραντη αγάπη των Ελλήνων και τις επιτυχίες του Μελά στη Δυτική Μακεδονία, στην περιοχή που εκείνος με τη συμμορία του τρομοκρατούσε τους κατοίκους με ακατονόμαστα εγκλήματα, θέλησε να τον «βγάλει από τη μέση». 

Μόλις είδε τους άνδρες του Μελά να σταθμεύουν στη Στάτιστα έστειλε μια γυναίκα και ειδοποίησε τους Τούρκους ότι εκεί βρίσκεται και αυτός με τη συμμορία του, που επίσης τον καταδίωκαν οι Τούρκοι, οι οποίοι δε γνώριζαν τίποτα για τον Μελά, όταν έφτασαν στο χωριό. Από τις ελληνικές εφημερίδες πληροφορήθηκαν αργότερα τον θάνατό του.

Ο Παύλος Μελάς θάφτηκε από τους χωρικούς προσωρινά έξω από τη Στάτιστα. Η ομάδα του Παύλου Κύρου που βρέθηκε στο Ζέλοβο έστειλε στη Στάτιστα τον Ντίνα να βρει τον νεκρό για να τον θάψουν.

Τρεις μέρες μετά, ακολούθησε η βιαστική εκταφή του πτώματος του νεκρού ήρωα και ο ακούσιος, λόγω σοβαρού κινδύνου, διαμελισμός του από τον ντόπιο πρόκριτο και αγωνιστή Ντίνα και στη συνέχεια ο εκνέου ενταφιασμός, της μεν κεφαλής του κρυφά στο Πισοδέρι(παρεκκλήσιο της Αγίας Παρασκευής) τη νύχτα της 18/19 Οκτωβρίου, του δε ακέφαλου σώματόςτου, ύστερα και από δεύτερη εκταφή από τουρκικό στρατιωτικό τμήμα, στην Καστοριά (περίβολο του βυζαντινού παρεκκλησίου των Παμμεγίστων Ταξιαρχών) στις 24 του ιδίου μήνα.

Οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν συγκλονιστικές. Ο μικρότερος γιος του Στέφανου Δραγούμη, Φίλιππος, ηλικίας τότε δεκατεσσάρων ετών, που μόλις είχε γυρίσει από το Γυμνάσιο, αποτύπωσε στο «Ημερολόγιό» του με λίγα και απλά λόγια, αλλά πολύ ζωντανά, τον ανείπωτο θρήνο ολόκληρης της οικογένειάς του και ιδιαίτερα της αδελφής του Ναταλίας Μελά που ήλθε εκεί μετά από λίγο. 

Ο θάνατος του παλικαριού ήταν πράγματι ένα βαρύ πλήγμα που δέχτηκαν τελείως ξαφνικά, τόσο η οικογένεια του Στέφανου Δραγούμη, όσο και αυτή του Μελά.

«Τι ΄ναι ο αχός που ακούγεται στης Φλώρινας τα μέρη;
Μην κάνας γάμος γίνεται; Μην κάνα πανηγύρι;
Ουδέ και γάμος γίνεται, ουδέ και πανηγύρι.

Ο Μίκης Ζέζας πολεμάει μ’ ένα ταμπόρι ασκέρι. Τριγύρω-γύρω παγανιά κι ο Μίκης με τριάντα, κράζει τα παλικαριά του και τα γλυκομιλάει:

Παιδιά μου, μην τρομάζετε, το Χάρο μη φοβάστε.
Τα παλικάρια τα καλά μόνο Θεό φοβούνται.
Αρπάξτε τα τουφέκια σας και σύρτε τα σπαθιά σας,
γιουρούσι για να κάμουμε, αντίπερα να βγούμε.

Αρπάζουν τα τουφέκια τους και σέρνουν τα σπαθιά τους,
γιουρούσι κάνουν και περνούν στην άντικρυ ραχούλα.
Κανένας δεν σκοτώθηκε, κανένας δεν λαβώθη, μόν’ ένα λεβεντόπαιδο τον πήραν το καμάρι.

Μελά, σε κλαίει η Ήπειρος και η Μακεδονία, σε κλαίει η μαύρη Μάννα σου κι η δόλια Ναταλία».

Η θλιβερή είδηση του θανάτου του ήρωα διαδόθηκε σαν αστραπή, όχι μόνο στη μικρή, την εποχή εκείνη, πρωτεύουσα, αλλά και σε ολόκληρη την ελεύθερη τότε πατρίδα για να δημιουργήσει συγκλονιστική εντύπωση και μεγάλη συγκίνηση στον Ελληνικό Λαό. 

Οι καμπάνες των εκκλησιών στην Αθήνα άρχισαν να χτυπούν πένθιμα, ενώ πλήθος Αθηναίων, που δε γνώριζαν μέχρι τότε το τραγικό συμβάν, έσπευδαν στο σπίτι του Δραγούμη για να εκφράσουν την αμέριστη ηθική συμπαράστασή τους στη θλιμμένη οικογένειά του.

Από την επόμενη μέρα-Τρίτη 19 Οκτωβρίου-και για αρκετές μέρες μετά, όλες οι εφημερίδες, με πρώτη το “ΕΜΠΡΟΣ”, δημοσίευσαν εκτεταμένα και εντυπωσιακά άρθρα, ενώ γνωστοί και διακεκριμένοι ποιητές της εποχής εκείνης αφιέρωσαν, όπως θα δούμε στη συνέχεια, υπέροχα και συγκινητικά ποιήματα στο νεκρό πλέον ήρωα Παύλο Μελά. 

Παράλληλα, και για αρκετό καιρό επίσης, τελέστηκαν Μνημόσυνα και πραγματοποιήθηκαν άλλες συναφείς εκδηλώσεις για να τιμηθεί, όπως ακριβώς του άξιζε, ένας αθάνατος Εθνικός Ήρωας.

Περίπου ένα μήνα μετά το άγγελμα του θανάτου του Ανθυπολοχαγού Παύλου X. Μελά στην Αθήνα και συγκεκριμένα στις 22 Νοεμβρίου1904, ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, ο εξαίρετος και σεμνός εκείνος πατριώτης, τέλεσε αθόρυβα και με πόνο ψυχής το καθιερωμένο 40ήμερο Θρησκευτικό μνημόσυνο επί του προσωρινού τάφου του ήρωα στον περίβολο του βυζαντινού παρεκκλησίου των Παμμεγίστων Ταξιαρχών (Καστοριά).

Ο Ίων Δραγούμης στο «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα» αναφέρει:

«Ο θάνατός του είναι η ζωή στους κουρασμένους από τη μετριότητα του κόσμου. Ο θάνατός του ανασταίνει τους κοιμισμένους, ταράζει τους μαργωμένους δυναμώνει τους αδυνάτους, δροσίζει τους διψασμένους, ο θάνατος του Νέου, ο θάνατος του Ωραίου, ο θάνατος του Αντρείου».

«Σε σας στρέφομαι, παιδιά του Ελληνισμού, αγαπημένα Ελληνόπουλα, και σας εξορκίζω, αν έχετε να ξοδέψετε ενέργεια, ας είναι και μέτρια, αν έχετε να κάψετε τίποτε περισσότερο από σπίθες απλές ενθουσιασμού μη λησμονείτε ποτέ το θάνατο του Παλικαριού, αλλά προπάντων μη λησμονείτε τη ζωή του, τον ενθουσιασμό του, δηλαδή και τη δύναμη και την τόλμη, μη λησμονείτε και την ιδέα που για κείνη δούλεψε και υπέφερε, ούτε την πανώρια χώρα, όπου εσκοτώθη, γιατί και η ιδέα εκείνη και η χώρα θέλουν πολλούς ακόμα 'Ηρωες.

Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει».

Δεν ήταν ο Παύλος Μελάς ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος νεκρός του Μακεδονικού Αγώνα. Μα ο θάνατός του συντάραξε τις ψυχές των Ελλήνων.Χιλιάδες ψηφίσματα εξεδόθησαν τότε και αμέτρητες δακρύβρεχτες παλλαϊκές εκδηλώσεις, άφατου εθνικού πένθους, έλαβαν χώρα απ’ άκρου εις άκρον στην πατρίδαμας. 

Κι ό,τι δεν πρόλαβε να προσφέρει στη Μακεδονία με τη σύντομη ζωή του τοπαλικάρι εκείνο, το πρόσφερε με τη θυσία του. Συνήγειρε τον Ελληνισμό. Αφύπνισε συνειδήσεις. Ενέπνευσε μέγα αγωνιστικό πάθος και έθεσε τη συλλογική εθνική αξιοπρέπεια αντιμέτωπη με το εθνικό χρέος για την αλύτρωτη Μακεδονία.

Γιατί συνεπαρμένοι από το μεγαλείο της θυσίας του, κατά εκατοντάδες άρχισαν να καταφθάνουν στη Μακεδονία, από κάθε γωνιά της ελληνικής πατρίδος, οι εθελοντές στον Αγώνα, να προστρέχουν με ψευδώνυμα οι γενναίοι Μακεδονομάχοι και το επίσημο κράτος επί τέλους κι αυτό ευαισθητοποιήθηκε. Κι έτσι στ’ αλήθεια, όπως επεσήμανε ο Ίων Δραγούμης: 

«με τη σπίθα που άναψε ο Μελάς στον καθένα, πολλοί που ήταν ως τότε τυφλοί, είδαν».

Οκτώ χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 1912, η απελευθέρωση της Μακεδονίας δικαίωσε τον ηρωικό θάνατο του Παύλου Μελά, επιβεβαιώνοντας περίτρανα την ιστορική νομοτέλεια, ότι καμία θυσία για την πατρίδα δεν πάει χαμένη.

Αυτοί που με τη θυσία τους σφράγισαν τον Μακεδονικό Αγώνα υπήρξαν ταυτόχρονα οι λαμπαδηδρόμοι της φλόγας που άναψε τις καρδιές των Πανελλήνων, για να οδηγηθεί η χώρα στους νικηφόρους Βαλκανικούς αγώνες του 1912-1913, με τελικό αποτέλεσμα το διπλασιασμό της χώρας και σε έκταση και σε πληθυσμό.

Οι αγώνες και το αίμα για ελευθερία, για ανθρώπινη δικαιοσύνη και εθνική αξιοπρέπεια, κατατίθενται στο χρηματιστήριο της ιστορίας και όταν φτάσει η μεγάλη, η καλή ώρα, καρποφορούν και ανθίζουν.

Πέρασε πάνω από ένας αιώνας από τα γεγονότα εκείνα. Μα κάθε χρόνο, στις 13 Οκτωβρίου, βαριά από μνήμες, φορτισμένη από συγκίνηση, μας βρίσκει η επέτειος του θανάτου του θρυλικού Καπετάν Μίκη Ζέζα, που έδωσε άλλη τροπή στα γεγονότα του Μακεδονικού Αγώνα. Και είναι επέτειος χρέους, αλλά καιεθνικής περισυλλογής. Γιατί η απειλή κατά της Μακεδονίας ελλοχεύει και πάλι.

Με το πέρασμα του χρόνου, επιχειρείται και πάλι η ανακίνηση ενός νέου «Μακεδονικού» ζητήματος. Μέσα από την πλαστογράφηση της ιστορίας, επιδιώκεται η δημιουργία ενός τεχνητού κρατιδίου, που κλέβει όνομα, εθνικότητα και ιστορία για να επιβιώσει.Η ελληνική εξωτερική πολιτική εδώ και χρόνια, συναινεί άνευ όρων στην παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας με γεωγραφικό προσδιορισμό. 

Οι Μακεδόνες απαιτούν και απαντούν:

Καμία παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας. Είναι απαίτηση των ψυχών των Μακεδονομάχων.

Ένα κράτος το οποίο θα τιμούσε την Ιστορική μνήμη του Έθνους το οποίο υπηρετεί, θα έδινε την πρέπουσα σημασία ώστε να τιμήσει με ουσιαστικό τρόπο την θυσία ενός Αγωνιστή που έδωσε την ζωή του για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας. Στο κατ΄ευφημισμόν όμως Ελληνικό κράτος του σήμερα, υπάρχουν πολύ πιο ενδιαφέροντα πράγματα για να ασχοληθεί κανείς.

Μονάχα η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ θυμάται και τιμά όλους εκείνους που συστρατεύθηκαν στον πανελλήνιο αγώνα για τη σωτηρία της Μακεδονίας και προσκαλεί όλους σε εγρήγορση ενάντια στους ξένους και στους εγχώριους που επιδιώκουν την δημιουργία μιας ψευδώνυμης Μακεδονίας εκτός Ελληνισμού.

Δόξα και Τιμή στον Παύλο Μελά και τους Ήρωες Μακεδονομάχους!


ΚΟΡΙΝΑ ΠΕΝΕΣΗ

Tο σπίτι του σφαγέα των Ελλήνων 
στην Θεσσαλονίκη 
και το σπίτι του ήρωα Παύλου Μελά 
στην Κηφισιά...


Ακόμα μια εικόνα ντροπής της "σύγχρονης" Ελλάδας, σίγουρα όχι της Ελλάδας που αγάπησε με πάθος και πέθανε γι' αυτήν ο Παύλος Μελάς!...